Tryb rozkazujący drugiej osoby liczby pojedynczej charakteryzuje brak zaimka osobowego (du) oraz końcówki czasownika -(e)st, zarówno w czasownikach regularnych, jak i nieregularnych. Jeżeli temat czasownika kończy się na -t, -d, -m, -n, przeważnie dodajemy do niego końcówkę -e. Czasowniki, które podczas odmiany otrzymują przegłos, tracą go w trybie rozkazującym. Przedrostek czasownika rozdzielnie złożonego oddzielamy od czasownika podstawowego w trybie rozkazującym i przenosimy na koniec zdania.

Przykłady:

• Mach dir keine Sorgen! (Nie martw się!) 
• Beeil dich! (Pospiesz się!) 
• Komm nicht spät nach Hause zurück! (Nie wracaj późno do domu!) 
• Schlaf 8 Stunden! (Śpij 8 godzin!) 
• Öffne das Fenster! (Otwórz okno!) 

---

 

- Ich habe Hunger. Soll ich etwas essen? (Jestem głodny / głodna. Powinienem / Powinnam coś zjeść?) 
- Ja, iss etwas! (Tak, zjedz coś!)