Liczba mnoga w języku niemieckim

W języku niemieckim rzeczowniki występują, tak jak w języku polskim, w liczbie pojedynczej (der Singular) i mnogiej (der Plural). W liczbie mnogiej wszystkie rzeczowniki, bez względu na ich rodzaj, otrzymują rodzajnik określony die. Nigdy nie otrzymują jednak rodzajnika nieokreślonego.

Istnieje kilka wzorców na tworzenie liczby mnogiej. Można utworzyć liczbę mnogą poprzez dodanie przegłosu czy odpowiednich końcówek:

-e z przegłosem, np. der Fuß - die Füße (stopa - stopy);
-e, np. das Bein - die Beine (noga - nogi);
-en lub -n, np. das Ohr - die Ohren (ucho - uszy);
-s, np. das Kino - die Kinos (kino - kina);
-er lub -er z przegłosem, np. der Mann - die Männer (mężczyzna - mężczyźni);
bez końcówki lub sam przegłos, np. das Knie - die Knie (kolano - kolana);
-nen: np. die Freundin - die Freundinnen (przyjaciółka - przyjaciółki).

Najlepiej uczyć się rzeczowników z ich rodzajnikami i formami liczby mnogiej.

der Stuhl (krzesło), die Stühle	das Fenster (okno), die Fenster	die Tafel (tablica), die Tafeln	der Tisch (stół), die Tische	die Lampe (lampa), die Lampen	die Tür (drzwi), die Türen
der Saft (sok), die Säfte	der Füller (pióro), die Füller	die Kugel (kula), die Kugeln	das Heft (zeszyt), die Hefte (zeszyty)	die Schultasche (tornister), die Schultaschen	die Eins (jedynka), die Einsen
der Rucksack (plecak), die Rucksäcke	der Lehrer (nauczyciel), die Lehrer	die Kreide (kreda), die Kreiden	der Film (film), die Filme	die Kartoffel (ziemniak), die Kartoffeln	die Dekoration (dekoracja), die Dekorationen