Stopień wyższy przymiotnika i przysłówka tworzymy, dodając do tematu stopnia równego przyrostek -er, przy czym przymiotniki i przysłówki jednosylabowe z samogłoską tematyczną a, o, u przeważnie otrzymują przegłos (alt → älter, kurz → kürzer). Przymiotniki i przysłówki kończące się na -el tracą samogłoskę e przed przyrostkiem stopnia wyższego (dunkel → dunkler). Utratę samogłoski e obserwujemy także w stopniu wyższym przymiotników i przysłówków z końcówką -er, przed którą pojawia się samogłoska (teuer → teurer).

Stopień najwyższy przymiotnika i przysłówka tworzymy przez dodanie do stopnia równego przyrostka -sten lub -esten. Przyrostek -esten przyłączamy, gdy przymiotnik lub przysłówek kończy się na -d, -t, -z, -ß, -ss, -sch (z wyjątkiem groß → am größten) lub na samogłoskę (przykładowo neu → am neuesten). Przed przymiotnik lub przysłówek w stopniu najwyższym stawiamy słówko am. Przegłos w stopniu najwyższym występuje w tych samych sytuacjach co w stopniu wyższym.

Stopniowane nieregularne:

• gern → lieber → am liebsten
• gut → besser → am besten
• hoch → höher → am höchsten
• nah → näher → am nächsten
• viel → mehr → am meisten
• oft → häufiger → am häufigsten

Kiedy porównywane elementy, cechy lub właściwości są takie same, używamy konstrukcji so ... wie (tak ... jak) albo genauso ... wie (tak samo ... jak) wraz z przymiotnikiem lub przysłówkiem w stopniu równym. Natomiast w zdaniach, w których wyrażamy różnice, stosujemy przymiotnik lub przysłówek w stopniu wyższym i wyraz als (niż). W zdaniach z przymiotnikiem lub przysłówkiem w stopniu najwyższym możemy sięgać po przyimek von, także ze słowem allen (ze wszystkich). 

---

 

1. Mein Vater ist älter als dein Vater. (Mój tata jest starszy niż twój.)