Jeśli w zdaniu umieszczamy drugi czasownik, wprowadzamy go za pomocą konstrukcji bezokolicznika z zu. Polega ona na wstawieniu słowa zu przed drugim czasownikiem, który stoi na końcu zdania w formie podstawowej czyli bezokoliczniku. W przypadku czasowników rozdzielnie złożonych słowo zu znajduje się między przedrostkiem a czasownikiem głównym. Jeśli na końcu zdania występują dwa bezokoliczniki, zu wstawiamy przed ostatnim z nich (np. spazieren zu gehen).

Opisana konstrukcja występuje po wszystkich czasownikach z wyjątkiem czasowników modalnych, werden i kilku wyjątków. Stosujemy ją nie tylko po czasownikach, lecz także po wyrażeniach rzeczownikowych (np. Lust / Zeit / Geld / ... haben) oraz przymiotnikowych (np. es ist gesund / wichtig / ...).

Przykłady:

• Ich habe leider keine Zeit, dich heute zu besuchen. (Niestety nie mam czasu cię dzisiaj odwiedzić.) 
• Es ist wichtig, Freundschaften zu pflegen. (Ważne jest pielęgnować przyjaźnie.)
• Sie hat vor, ihre Oma anzurufen. (Ona zamierza zadzwonić do babci.) 
• Hast du die Absicht, heute früher schlafen zu gehen? (Masz zamiar pójść dzisiaj wcześniej spać?)
• Wir versuchen, euch zu helfen. (Próbujemy wam pomóc.) 

---

 

1. In der Vertretungsstunde haben wir immer Lust, nach draußen zu gehen. (Na lekcji zastępczej zawsze mamy ochotę wyjść na zewnątrz.)