Tryb rozkazujący drugiej osoby liczby pojedynczej charakteryzuje brak zaimka osobowego (du) oraz końcówki czasownika -(e)st, zarówno w czasownikach regularnych, jak i nieregularnych. Jeżeli temat czasownika kończy się na -t, -d, -m, -n, przeważnie dodajemy do niego końcówkę -e. Czasowniki, które podczas odmiany otrzymują przegłos, tracą go w trybie rozkazującym. 

Przykłady:

• Mach Hausaufgaben! (Odrabiaj zadania domowe!) 
• Trink mehr Mineralwasser! (Pij więcej wody mineralnej!)
• Steh früher auf! (Wstawaj wcześniej!)  
• Schlaf nicht so lange! (Nie śpij tak długo!) 
• Lern(e) fleißiger! (Ucz się pilniej!) 
• Öffne das Fenster! (Otwórz okno!) 

 

Każda para uczniów może wykonać to zadanie inaczej. Poniżej przedstawiono przykładowe zdania. Traktujcie je jako wzór, na podstawie którego samodzielnie zrealizujcie polecenie. 

---

 

1.

• Schließe die Augen! (Zamknij oczy!)