Tryb rozkazujący drugiej osoby liczby pojedynczej charakteryzuje brak zaimka osobowego (du) oraz końcówki czasownika -(e)st, zarówno w czasownikach regularnych, jak i nieregularnych. Jeżeli temat czasownika kończy się na -t, -d, -m, -n, przeważnie dodajemy do niego końcówkę -e. Czasowniki, które podczas odmiany otrzymują przegłos, tracą go w trybie rozkazującym. 

Przykłady:

• Mach Hausaufgaben! (Odrabiaj zadania domowe!) 
• Trink mehr Mineralwasser! (Pij więcej wody mineralnej!)
• Steh früher auf! (Wstawaj wcześniej!)  
• Wasch dir die Hände! (Umyj ręce!)
• Lern(e) fleißiger! (Ucz się pilniej!) 
• Öffne das Fenster! (Otwórz okno!) 

---

 

1. Konzentriere dich! (Skoncentruj się!) 

2. Nimm bitte ein Buch! (Proszę, weź książkę!)