Kiedy opisujemy miejsce, nie wyrażamy ruchu ani przemieszczenia i opowiadamy na pytanie wo? (gdzie?). Używamy czasowników statycznych, np. stehen (stać), sitzen (siedzieć), liegen (leżeć), sein (być) i przyimka z rzeczownikiem w celowniku. 

W zdaniach, które wyrażają ruch, przemieszczenie, wskazują kierunek, stosujemy przyimek z rzeczownikiem w bierniku. Pojawiają się także czasowniki dynamiczne, np. stellen (stawiać), sich setzen (siadać), legen (kłaść), fahren (jechać, jeździć). Jest to odpowiedź na pytanie wohin? (dokąd?).

Rodzajnik określony w trzecim i czwartym przypadku:

	Rodzaj męski	Rodzaj żeński	Rodzaj nijaki	Liczba mnoga
Celownik	dem	der	dem	den
Biernik	den	die	das	die

Aby skrócić zapis i naszą wypowiedź, posługujemy się tak zwanymi formami ściągniętymi. Powstają one z połączenia niektórych przyimków z rodzajnikami, przykładowo: am (an + dem), im (in + dem), ans (an + das), ins (in + das), aufs (auf + das).  

---

 

- Mia, wo ist mein Handy? (Mia, gdzie jest mój telefon?) 
- Auf dem Schreibtisch. (Na biurku.) 
- Warum hast du mein Handy auf den Schreibtisch gelegt? (Dlaczego położyłaś mój telefon na biurku?) 
- Keine Ahnung! (Nie mam pojęcia!)

- Mia, wo ist mein Handy? (Mia, gdzie jest mój telefon?) 
- Im Regal. (Na regale.) 
- Warum hast du mein Handy ins Regal gelegt? (Dlaczego położyłaś mój telefon na regale?) 
- Keine Ahnung! (Nie mam pojęcia!)

- Mia, wo ist mein Handy? (Mia, gdzie jest mój telefon?) 
- Zwischen den Büchern. (Między książkami.) 
- Warum hast du mein Handy zwischen die Bücher gelegt? (Dlaczego położyłaś mój telefon między książkami?) 
- Keine Ahnung! (Nie mam pojęcia!)

- Mia, wo ist mein Handy? (Mia, gdzie jest mój telefon?) 
- Neben der Kommode. (Obok komody.) 
- Warum hast du mein Handy neben die Kommode gelegt? (Dlaczego położyłaś mój telefon obok komody?) 
- Keine Ahnung! (Nie mam pojęcia!)

- Mia, wo ist mein Handy? (Mia, gdzie jest mój telefon?) 
- Unter dem Sofa. (Pod sofą.) 
- Warum hast du mein Handy unter das Sofa gelegt? (Dlaczego położyłaś mój telefon pod sofą?) 
- Keine Ahnung! (Nie mam pojęcia!)

- Mia, wo ist mein Handy? (Mia, gdzie jest mój telefon?) 
- Unter dem Teppich. (Pod dywanem.) 
- Warum hast du mein Handy unter den Teppich gelegt? (Dlaczego położyłaś mój telefon pod dywanem?) 
- Keine Ahnung! (Nie mam pojęcia!)

- Mia, wo ist mein Handy? (Mia, gdzie jest mój telefon?) 
- Auf dem Bett. (Na łóżku.) 
- Warum hast du mein Handy auf das Bett gelegt? (Dlaczego położyłaś mój telefon na łóżku?) 
- Keine Ahnung! (Nie mam pojęcia!)

- Mia, wo ist mein Handy? (Mia, gdzie jest mój telefon?) 
- Hinter dem Schrank. (Za szafą.) 
- Warum hast du mein Handy hinter den Schrank gelegt? (Dlaczego położyłaś mój telefon za szafą?) 
- Keine Ahnung! (Nie mam pojęcia!)

- Mia, wo ist mein Handy? (Mia, gdzie jest mój telefon?) 
- Am Sessel. (Przy fotelu.) 
- Warum hast du mein Handy an den Sessel gelegt? (Dlaczego położyłaś mój telefon przy fotelu?) 
- Keine Ahnung! (Nie mam pojęcia!)