Przymiotniki nie ulegają odmianie, jeśli występują w funkcji orzecznika. W języku niemieckim odmieniamy przymiotniki, które pełnią rolę przydawki, czyli zajmują miejsce bezpośrednio przed rzeczownikiem, odnoszą się do niego i określają go.

Przykłady: 

• Unser Garten ist groß und gepflegt. (Nasz ogród jest duży i zadbany.) → Wir haben einen großen und gepflegten Garten. (Mamy duży i zadbany ogród.)
• Meine Wohnung liegt im Stadtzentrum und ist klein. (Moje mieszkanie leży w centrum miasta i jest małe.) → Ich wohne in einer kleinen Wohnung im Stadtzentrum. (Mieszkam w małym mieszkaniu w centrum miasta.)
• Ihre Haare sind lang und braun. (Jej włosy są długie i brązowe.) → Sie hat lange, braune Haare. (Ma długie, brązowe włosy.) 

Odmiana przymiotnika polega na dodaniu do niego odpowiednich końcówek. 

Końcówki przymiotnika po rodzajniku nieokreślonym: 

	Rodzaj męski	Rodzaj żeński	Rodzaj nijaki	Liczba mnoga
Mianownik	ein + -er	eine + -e	ein + -es	-e
Celownik	einem + -en	einer + -en	einem + -en	-en
Biernik	einen + -en	eine + -e	ein + -es	-e

• Ostatnie litery przymiotników po rodzajniku nieokreślonym w mianowniku informują nas, jakiego rodzaju jest rzeczownik: -er odpowiada rodzajowi męskiemu, -e – żeńskiemu, a -es – nijakiemu.
• W bierniku zmianie ulega jedynie końcówka w rodzaju męskim, -er przekształcamy na -en.
• W liczbie mnogiej nie mamy rodzajnika nieokreślonego, więc w pierwszym i czwartym przypadku do przymiotników przyłączamy końcówkę rodzajnika określonego die czyli -e.
• We wszystkich rodzajach liczby pojedynczej, a także w liczbie mnogiej w celowniku do przymiotników dodajemy końcówkę -en.

---

 

Das ist mein Schönheitsideal. Er ist groß und schlank, seine Arme sind stark.