Tryb rozkazujący dla drugiej osoby liczby pojedynczej charakteryzuje brak zaimka osobowego (du) oraz końcówki czasownika -(e)st, zarówno w czasownikach regularnych, jak i nieregularnych. Czasowniki, które podczas odmiany otrzymują przegłos, tracą go w trybie rozkazującym.

Przykłady:

• Du machst Hausaufgaben. (Odrabiasz zadania domowe.) → Mach Hausaufgaben! (Odrób zadania domowe!)
• Du trinkst zu wenig Mineralwasser. (Pijesz za mało wody mineralnej.) → Trink mehr Mineralwasser! (Pij więcej wody mineralnej!)
• Du schläfst zu kurz. (Śpisz za krótko.) → Schlaf länger! (Śpij dłużej!) 

---

 

1. Iss mehr Obst und Gemüse! (Jedz więcej owoców i warzyw!)