Kiedy mówimy o wydarzeniach, czynnościach lub sytuacjach z przeszłości, czasowników sein (być) i haben (mieć) przeważnie używamy w czasie Präteritum / Imperfekt, a nie w czasie Perfekt. Sein zmieniamy na war, a haben przekształcamy w hatte. War i hatte odmieniamy nieregularnie, podobnie jak czasowniki modalne. Do form w pierwszej i trzeciej osobie liczby pojedynczej nie dodajemy żadnej końcówki odmiany, wyglądają one więc tak samo. Formy pozostałych osób gramatycznych otrzymują takie końcówki jak w czasie teraźniejszym. 

Czas przeszły Perfekt składa się z odmienionego czasownika posiłkowego haben lub sein w miejscu orzeczenia i imiesłowu czasu przeszłego (Partizip II) na końcu zdania. Partizip II czasowników regularnych tworzymy, dodając do tematu czasownika przedrostek ge- oraz końcówkę -t (np. machen → gemacht, kaufen → gekauft). Do czasowników, których temat kończy się na -d, -t, -chn, -ffn, -tm, przyłączamy końcówkę -et (np. arbeiten → gearbeitet, bilden → gebildet). Czasowniki zakończone na -ieren nie otrzymują przedrostka ge-, lecz wyłącznie końcówkę -t (np. fotografieren → fotografiert, studieren → studiert). 

---

 

1. Jan war am Samstag allein zu Hause. (Jan w sobotę był sam w domu.) 

2. Er hatte einen Super-Plan. (Miał świetny plan.)