Tryb rozkazujący drugiej osoby liczby pojedynczej charakteryzuje brak zaimka osobowego (du) oraz końcówki czasownika -(e)st, zarówno w czasownikach regularnych, jak i nieregularnych. Jeżeli temat czasownika kończy się na -t, -d, -m, -n, przeważnie dodajemy do niego końcówkę -e. Czasowniki, które podczas odmiany otrzymują przegłos, tracą go w trybie rozkazującym. 

Przykłady:

• Kauf frische Brötchen! (Kup świeże bułki!) 
• Ruf mich an! (Zadzwoń do mnie!)  
• Arbeite nicht so viel! (Nie pracuj tak dużo!) 

Możemy tworzyć także tryb rozkazujący formy grzecznościowej. Wystarczy, że zdanie zaczniemy od orzeczenia, a po nim postawimy zaimek osobowy Sie. Zdanie w trybie rozkazującym wygląda więc tak samo jak pytanie, różni się jedynie znakiem interpunkcyjnym. 

Przykłady:

• Wiederholen Sie bitte! (Proszę powtórzyć!) 
• Fahren Sie drei Haltestellen mit der Straßenbahn! (Proszę jechać trzy przystanki tramwajem!) 
• Sprechen Sie bitte langsamer! (Proszę mówić wolniej!) 

---

 

1. Zeig mir die Bücher! (Pokaż mi te książki!) | Zeigen Sie mir bitte die Bücher! (Proszę pokazać mi te książki!) 

2. Geh nach links! (Idź w lewo!) | Gehen Sie nach links! (Proszę iść w lewo!)