Spójnik dass (że) wprowadza zdanie podrzędne z szykiem końcowym. Oznacza to, że odmienione orzeczenie przenosimy na ostatnie miejsce w zdaniu. Jeśli orzeczenie składa się z dwóch części (np. w czasie przeszłym Perfekt lub w konstrukcji z czasownikami modalnymi), wtedy na samym końcu występuje jego odmienna część, a przed nią ta, której nie odmieniamy. Jeżeli orzeczeniem jest czasownik rozdzielnie złożony, przedrostek łączymy z czasownikiem głównym i zapisujemy jako jedno słowo.

---

 

1. Ich weiß, dass er mich mag. (Wiem, że on mnie lubi.)

2. Sie weiß, dass sie heute Abend nicht kommen kann. (Ona wie, że nie może przyjść dzisiaj wieczorem.) 

3. Wir wissen, dass wir morgen früh aufstehen. (Wiemy, że jutro wcześnie wstajemy.)  

4. Wisst ihr, dass euer Zug gleich abfährt? (Wiecie, że za chwilę odjeżdża wasz pociąg?) 

5. Herr Kluge, wissen Sie, dass Polen seit 2004 in der EU ist? (Panie Kluge, wie pan, że Polska od 2004 roku jest w Unii Europejskiej?)