Spójnik dass wprowadza szyk końcowy zdania. Oznacza to, że ostatnie miejsce zajmuje odmienione orzeczenie. Jeśli jest nim czasownik rozdzielnie złożony, przedrostek łączymy z czasownikiem podstawowym i zapisujemy jako jedno słowo. Spójnik dass możemy pominąć, a zdania oddzielić od siebie przecinkiem. W zdaniu po przecinku stosujemy wtedy szyk prosty.
Przykład: Ich habe gesagt, dass ich heute keine Zeit habe. (Powiedziałem / Powiedziałam, że nie mam dzisiaj czasu.) → Ich habe gesagt, ich habe heute keine Zeit. 

---

 

Dialog 1
Person 1: Weißt du, dass unser Zug Verspätung hat? (Wiesz, że nasz pociąg ma opóźnienie?) 
Person 2: Ach so. Das habe ich nicht gewusst. (Aha. Nie wiedziałem / wiedziałam.) 
Person 3: Was hat er / sie gesagt? (Co powiedział / powiedziała?)
Person 2: Er / Sie hat gesagt, unser Zug hat Verspätung. (Powiedział / Powiedziała, że nasz pociąg ma opóźnienie.) 

Dialog 2
Person 1: Weißt du, dass wir in Dortmund umsteigen müssen? (Wiesz, że musimy się przesiąść w Dortmundzie?) 
Person 2: Ach so. Das habe ich nicht gewusst. (Aha. Nie wiedziałem / wiedziałam.) 
Person 3: Was hat er / sie gesagt? (Co powiedział / powiedziała?)
Person 2: Er / Sie hat gesagt, wir müssen in Dortmund umsteigen. (Powiedział/-a, że musimy się przesiąść w Dortmundzie.) 

Dialog 3
Person 1: Weißt du, dass unser Zug gleich ankommt? (Wiesz, że zaraz nadjedzie nasz pociąg?) 
Person 2: Ach so. Das habe ich nicht gewusst. (Aha. Nie wiedziałem / wiedziałam.) 
Person 3: Was hat er / sie gesagt? (Co powiedział / powiedziała?)
Person 2: Er / Sie hat gesagt, unser Zug kommt gleich an. (Powiedział/-a, że zaraz nadjedzie nasz pociąg.)