Z reguły do tematu czasownika w 2. osobie liczby pojedynczej (du) dodaje się końcówkę -st.

Temat czasownika heißen (nazywać się) jest zakończony na -ß, dlatego w 2. osobie liczby pojedynczej zamiast końcówki -st otrzyma końcówkę -t, a przez to formy czasownika w 2. i 3. osobie liczby pojedynczej są takie same → du heißt, er/ sie/ es heißt.

Czasowniki mögen (lubić) i haben (mieć) odmieniają się nieregularnie - w liczbie pojedynczej zmienia się ich temat. Forma czasownika mögen dla 2. osoby liczby pojedynczej to magst, a czasownika haben to hast. Ich odmiany należy nauczyć się na pamięć.

---

1. Heißt du Julia? - Nein, ich heiße Julina.
(Masz na imię Julia? - Nie, mam na imię Julina.)