PRZECZYTAJ! To ułatwi Ci zrozumienie rozwiązania i pracę nad tym zadaniem.

Przymiotniki nie ulegają odmianie, jeśli występują w funkcji orzecznika. W języku niemieckim odmieniamy te przymiotniki, które występują w funkcji przydawki, czyli zajmują miejsce bezpośrednio przed rzeczownikiem, odnoszą się do niego i określają go.

Przykłady: 

• Der Sessel ist bequem. Der bequeme Sessel steht in der Ecke. (Fotel jest wygodny. Wygodny fotel stoi w rogu.) 
• Du hast gefragt, ob ich ihn gerecht finde. Ja, meiner Meinung nach ist er ein gerechter Lehrer. (Pytałeś/-aś, czy uważam go za sprawiedliwego. Tak, moim zdaniem jest sprawiedliwym nauczycielem.) 

Jeśli przed przymiotnikiem nie występuje żaden rodzajnik, mówimy o odmianie bez rodzajnika lub z rodzajnikiem zerowym. Wtedy do przymiotnika w prawie wszystkich przypadkach dopisujemy końcówkę rodzajnika określonego. Tam, gdzie stałby rodzajnik der, dodajemy -er, zakończenie -es odpowiada rodzajnikowi das, -em to końcówka rodzajnika dem itd. Jedyny wyjątek to dopełniacz rodzaju męskiego i nijakiego, gdzie na końcu przymiotnika stoi -en.

Końcówki przymiotnika bez rodzajnika: