Konstrukcja bezokolicznik z zu pozwala na umieszczenie w zdaniu dwóch czasowników. Używamy jej po większości czasowników samodzielnych (np. beginnen, planen, hoffen, versuchen), po wyrażeniach rzeczownikowych (np. Lust / Zeit / Geld haben), a także po wyrażeniach przymiotnikowych (np. es ist gesund / gut / unmöglich).

Polega na umieszczeniu słowa zu przed drugim czasownikiem, który znajduje się na końcu zdania w bezokoliczniku. W przypadku czasowników rozdzielnie złożonych słowo zu występuje między przedrostkiem a czasownikiem głównym (np. aufzuräumen), a w bezokolicznikach złożonych poprzedza ostatni wyraz (np. spazieren zu gehen).

Konstrukcji bezokolicznik + zu nie stosujemy po czasownikach modalnych, a także wyjątkach: helfen, hören, sehen, lassen, spüren, fühlen, gehen, kommen, lernen, lehren i bleiben, jednak pojawia się w rozbudowanych zdaniach po czasownikach helfen, lehren i lernen.

---

 

1. Habt ihr Lust, nach Grunewald zu fahren? (Macie ochotę jechać do dzielnicy Grunewald?)