Kiedy mówimy o przeszłości, czasowników sein (być) i haben (mieć) przeważnie używamy w czasie Präteritum / Imperfekt. Sein zmieniamy na war, a haben przekształcamy w hatte. War i hatte odmieniamy nieregularnie, podobnie jak czasowniki modalne. Do form w pierwszej i trzeciej osobie liczby pojedynczej nie dodajemy żadnej końcówki odmiany, wyglądają one więc tak samo. Formy pozostałych osób gramatycznych otrzymują takie końcówki jak w czasie teraźniejszym. 

Odmiana war i hatte:

	war	hatte
ich	war	hatte
du	warst	hattest
er, sie, es	war	hatte
wir	waren	hatten
ihr	wart	hattet
sie, Sie	waren	hatten

---

 

Wir waren müde. (Byliśmy zmęczeni. / Byłyśmy zmęczone.)

Er war glücklich. (Był szczęśliwy.)

Es war kalt. (Było zimno.)

Hattet ihr keine Zeit? (Nie mieliście / miałyście czasu?)

Ich war in Polen. (Byłem / Byłam w Polsce.)

Hatten Sie viele Fotos? (Czy miał pan / miała pani dużo zdjęć?)