Po spójniku weil obowiązuje szyk końcowy zdania. Oznacza to, że czasownik w formie osobowej występuje na ostatnim miejscu w zdaniu.

Forma war to czasownik sein (być), natomiast hatte to czasownik haben (mieć) w czasie przeszłym Präteritum (Imperfekt). W przypadku tych dwóch czasowników częściej wykorzystuje się czas Präteritum niż Perfekt, mówimy przykładowo ich war krank, a nie ich bin krank gewesen, mimo że zdanie w dwóch czasach jest poprawne.

	war	hatte
ich	war	hatte
du	warst	hattest
er, sie, es	war	hatte
wir	waren	hatten
ihr	wart	hattet
sie, Sie	waren	hatten

Dialogi według przykładów:

- Warum warst du gestern nicht in der Schule? (Dlaczego nie byłeś/-aś wczoraj w szkole?)
- Weil ich krank war. (Ponieważ byłem chory / byłam chora.)
- Was war mit dir los? (Co się z tobą działo?)
- Ich hatte Bauchschmerzen. (Bolał mnie brzuch.)