Journalistin: J
Herr Muschke: M  

 

J: Herr Muschke, waren Sie Sportler? (Panie Muschke, był pan sportowcem?)
M: Ja. Meine Karriere habe ich schon als Kind angefangen. Meine Eltern hatten mich nämlich auf eine Sportschule geschickt. Danach kamen einige Sportklubs. (Tak. Karierę rozpocząłem już jako dziecko. Rodzice wysłali mnie mianowicie do szkoły sportowej. Później nadszedł czas kilku klubów sportowych.)
J: Hatten Sie Erfolge? (Odnosił pan sukcesy?) 
M: Unterschiedlich. Wenn ich regelmäßig trainiert hatte, gewann ich. Aber nicht immer, weil ich mich oft verletzt hatte und nicht zum Training kommen konnte. (Różnie. Kiedy regularnie trenowałem, wygrywałem. Ale nie zawsze, ponieważ często miałem kontuzje i nie mogłem przychodzić na treningi.) 
J: Heute arbeiten Sie mit den Kindern als Trainer. Macht es Ihnen Spaß? (Obecnie pracuje pan z dziećmi jako trener. Sprawia to panu radość?) 
M: Ja, sehr sogar. Das war schon immer mein Traum gewesen. Aber ich musste zuerst eine Ausbildung machen. (Tak, nawet bardzo. To od zawsze było moje marzenie. Ale najpierw musiałem zdobyć wykształcenie.) 
J: Wo finden die Trainings statt? (Gdzie odbywają się treningi?) 
M: Früher hatten wir die Sporthalle von der Schule benutzt. Dann bekamen wir aber von der Stadt unsere eigene Halle. Dort sind wir bis heute. (Kiedyś korzystaliśmy ze szkolnej hali. Później dostaliśmy od miasta własną halę. Tam jesteśmy do dzisiaj.) 
J: Erziehen Sie zukünftige Meister? (Wychowuje pan przyszłych mistrzów?) 
M: Ich hatte früher gedacht, dass man unbedingt Meister werden muss. Aber dann habe ich gesehen: Dabei sein ist alles. (Kiedyś myślałem, że koniecznie trzeba zostać mistrzem. Ale później zobaczyłem, że wszystkim jest po prostu uczestnictwo.) 

 

Formy czasu przeszłego Plusquamperfekt składają się z odmienionego czasownika posiłkowego hatte lub war i imiesłowu czasu przeszłego Partizip Perfekt na końcu zdania.

Wszystkie luki zostały uzupełnione imiesłowami czasu przeszłego Partizip Perfekt.