In der Pause spielten die Schüler Fußball. Maria und Florian waren Torhüter. Maria hängte ihre Handschuhe an den Zaun - das war ihr Tor. Florian malte mit Kreide zwei Striche an die Mauer - das war ein Tor. Das Spiel begann. Der Ball flog hin und her. Thomas schoss den Ball in Marias Tor - Eins zu Null. Florian und seine Mannschaft freuten sich. Das Spiel ging weiter. Da schoss Monika den Ball in Florians Tor. Sie rief: Eins zu Eins. Da hörten sie die Schulklingel. Die Pause war zu Ende. Alle gingen in den Unterricht. 

Na przerwie uczniowie grali w piłkę nożną. Maria i Florian byli bramkarzami. Maria powiesiła swoje rękawiczki na płocie - to była jej bramka. Florian namalował kredą na murze dwie linie - to była bramka. Gra zaczęła się. Piłka latała tam i z powrotem. Thomas strzelił gola w bramkę Marii - jeden do zera. Florian i jego drużyna cieszyli się. Gra toczyła się dalej. Wtedy Monika strzeliła bramkę Florianowi. Zawołała / Zawołali: jeden do jednego! Wtedy usłyszeli dzwonek w szkole. Przerwa się skończyła. Wszyscy poszli na lekcję. 

 

Czasowniki w czasie Präteritum nie przyjmują żadnych końcówek osobowych dla pierwszej i trzeciej osoby liczby pojedynczej - formy te są takie same.