W języku niemieckim wyróżniamy niewielką grupę tzw. czasowników modalnych. Wśród nich jest dürfen (móc, mieć pozwolenie). Z jego pomocą informujemy, czy coś jest dozwolone, czy zakazane. Kolejnym jest müssen czyli niemiecki odpowiednik polskiego musieć.
Czasowniki modalne odmieniamy nieregularnie. Formy w pierwszej i trzeciej osobie liczby pojedynczej nie przyłączają żadnej końcówki odmiany i wyglądają tak samo.
| dürfen | müssen | |
| ich | darf | muss |
| du | darfst | musst |
| er, sie, es | darf | muss |
| wir | dürfen | müssen |
| ihr | dürft | müsst |
| sie, Sie | dürfen | müssen |
Czasownik modalny przeważnie występuje z innym czasownikiem. Wtedy odmieniony czasownik modalny zajmuje miejsce orzeczenia, a bezokolicznik drugiego czasownika umieszczamy na końcu zdania.
1. Ich muss für den Deutschtest lernen. (Muszę uczyć się na sprawdzian z języka niemieckiego.)
2. Unsere Deutschlehrerin muss pünktlich in die Schule kommen. (Nasza nauczycielka języka niemieckiego musi przychodzić do szkoły punktualnie.)
3. Darfst du in der Schule vorsagen? (Czy możesz podpowiadać w szkole?)
4. Dürft ihr lange fernsehen? (Wolno wam długo oglądać telewizję?)
5. Müsst ihr viel lernen? (Musicie dużo się uczyć?)
6. Mein Mathelehrer darf nie die Geduld verlieren. (Mój nauczyciel matematyki nigdy nie może tracić cierpliwości.)
Aleksandra Baran
Nauczycielka języka niemieckiego
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

