Tryb rozkazujący drugiej osoby liczby pojedynczej charakteryzuje brak zaimka osobowego (du) oraz końcówki czasownika -(e)st, zarówno w czasownikach regularnych, jak i nieregularnych. Jeżeli temat czasownika kończy się na -t, -d, -m, -n, przeważnie dodajemy do niego końcówkę -e. Czasowniki, które podczas odmiany otrzymują przegłos, tracą go w trybie rozkazującym. 

Przykłady:

• Mach Hausaufgaben! (Odrabiaj zadania domowe!) 
• Trink mehr Mineralwasser! (Pij więcej wody mineralnej!)
• Steh früher auf! (Wstawaj wcześniej!)  
• Öffne das Fenster! (Otwórz okno!) 

Tryb rozkazujący drugiej osoby liczby mnogiej tworzymy, pomijając wyłącznie zaimek osobowy (ihr). Czasownik pozostaje bez zmian.

Przykłady:

• Kauft frische Brötchen! (Kupcie świeże bułki!) 
• Kommt um 21.00 Uhr nach Hause zurück! (Wróćcie do domu o 21:00!) 
• Macht viel Sport! (Uprawiajcie dużo sportu!) 
• Helft mir, bitte! (Proszę, pomóżcie mi!) 

Możemy tworzyć także tryb rozkazujący formy grzecznościowej. Wystarczy, że zdanie zaczniemy od orzeczenia, a po nim postawimy podmiot. Zdanie w trybie rozkazującym wygląda więc tak samo jak pytanie, różni się jedynie znakiem interpunkcyjnym. 

Przykłady:

• Wiederholen Sie bitte! (Proszę powtórzyć!) 
• Gehen Sie noch ein paar Meter geradeaus! (Proszę iść jeszcze kilka metrów prosto!) 
• Sprechen Sie bitte langsamer! (Proszę mówić wolniej!) 
• Stellen Sie sich bitte vor! (Proszę się przedstawić!) 

---

 

Skatet nicht so lange, Kinder! (Dzieci, nie jeźdźcie tak długo na deskorolce!)

Schlafen Sie gut, Frau Braun! (Pani Braun, niech się pani wyśpi!)