Kiedy mówimy o przeszłości, czasownika haben (mieć) przeważnie używamy w czasie przeszłym prostym (Präteritum / Imperfekt) i przekształcamy w hatte. Hatte odmieniamy nieregularnie, podobnie jak czasowniki modalne. Do form w pierwszej i trzeciej osobie liczby pojedynczej nie dodajemy żadnej końcówki odmiany, wyglądają one więc tak samo. Formy pozostałych osób gramatycznych otrzymują końcówki znane z odmiany czasowników w czasie teraźniejszym. 

Odmiana hatte:

	hatte
ich	hatte
du	hattest
er, sie, es	hatte
wir	hatten
ihr	hattet
sie, Sie	hatten

---

 

Herr Schneider hatte früher ein Kaninchen.  (Pan Schneider miał kiedyś królika.)

Jetzt hat er ein Aquarium.  (Teraz ma akwarium.)