Tryb rozkazujący

Tryb rozkazujący dla drugiej osoby liczby pojedynczej tworzymy przez pozbycie się zaimka osobowego (du) oraz końcówki czasownika -(e)st, zarówno w czasownikach regularnych, jak i nieregularnych. Czasowniki, które podczas odmiany otrzymują przegłos, tracą go w trybie rozkazującym. Jeżeli temat czasownika kończy się na -d, -t, -ig, -chn, -ffn, -m, -eln, dodajemy do niego końcówkę -e.

Tryb rozkazujący dla drugiej osoby liczby mnogiej tworzymy, pomijając zaimek osobowy (ihr). Czasownik pozostaje bez zmian.

Tryb rozkazujący dla trzeciej osoby liczby mnogiej tworzymy przez inwersję - orzeczenie poprzedza podmiot.

---

Przykładowe dialogi:

a. 
- Mutti, ich habe Bauchschmerzen. (Mamo, boli mnie brzuch.)
- Trink Kamillentee! (Wypij rumianek!)