Za pomocą zaimków dzierżawczych informujemy, do kogo coś należy. 

Zaimki dzierżawcze dla poszczególnych osób gramatycznych:

ich → mein (mój)
du → dein (twój)
er → sein (jego)
sie → ihr (jej)
es → sein (jego)
wir → unser (nasz)
ihr → euer (wasz)
sie → ihr (ich)
Sie → Ihr (pana, pani, państwa) 

Zaimek dzierżawczy odmieniamy przez rodzaje, liczby i przypadki.

Końcówki zaimka dzierżawczego w mianowniku (na przykładzie mein):

	Rodzaj męski	Rodzaj żeński	Rodzaj nijaki	Liczba mnoga
Mianownik	mein	meine	mein	meine

Zaimki dzierżawcze występujące przed rzeczownikiem rodzaju męskiego i nijakiego w mianowniku nie otrzymują żadnej końcówki. Ale jeżeli zaimek dzierżawczy postawimy przed rzeczownikiem rodzaju żeńskiego lub w liczbie mnogiej w mianowniku, dodajemy do niego -e.
 

Zwróć uwagę na nieregularną formę zaimka euer. Kiedy przyłączamy do niego końcówkę odmiany, usuwamy środkową samogłoskę e.

Nieregularna odmiana zaimka dzierżawczego euer:

	Rodzaj męski	Rodzaj żeński	Rodzaj nijaki	Liczba mnoga
Mianownik	euer	eure	euer	eure

---

 

1. Das ist mein T-Shirt. (To jest moja koszulka.)

2. Das ist seine Kapuzenjacke. (To jest jego kurtka z kapturem.)