W języku niemieckim wyróżniamy niewielką grupę czasowników nazywanych modalnymi. Wśród nich są müssen (musieć), können (móc, umieć, potrafić) i wollen (chcieć). Charakteryzuje je nieregularna odmiana. Formy w pierwszej i trzeciej osobie liczby pojedynczej nie otrzymują żadnej końcówki odmiany i wyglądają tak samo. 

Odmiana müssen, können i wollen:

	müssen	können	wollen
ich	muss	kann	will
du	musst	kannst	willst
er, sie, es	muss	kann	will
wir	müssen	können	wollen
ihr	müsst	könnt	wollt
sie, Sie	müssen	können	wollen

---

 

a.

1. kann
2. kann
3. will
4. muss

Tłumaczenie: Markus potrafi dobrze jeździć na nartach, ale Stefan nie potrafi. Chce się tego nauczyć. Musi więc iść na kurs jazdy na nartach. 

b.