| Person | Problem | Lösung |
| Melanie | zu wenig lernen, das Ausgehen | keine Lösung gefunden, bis zum 18. Lebensjahr warten |
| Michaela | Unordnung im Zimmer | in ihrem Zimmer räumt sie auf, wann sie will, in den anderen Räumen der Wohnung muss sie Ordnung halten |
| Benjamin | Tattoo- und Piercingverbot | besser lernen, Geld sparen, Mutter überzeugen |
| Andreas | sehr weite Hosen | die Bitte der Mutter ignorieren, lächeln |
Tłumaczenie tekstów:
Pokój Michaeli nie wygląda dobrze. Na podłodze leżą swetry, spodnie i rajstopy. Między tym kilka zeszytów, kosmetyki, puste opakowania i puszki po napojach. Bałagan nie przeszkadza Michaeli. "Sprzątanie? Nie, dziękuję. Wolę wyjść i spotkać się z przyjaciółmi" - chłodno komentuje chaos. Jej mama uważa to jednak za okropne. Dlatego między nimi ciągle dochodzi do kłótni.
Tymczasem obie znalazły kompromis. W swoim pokoju Michaela może sprzątać, kiedy chce. W innych pomieszczeniach w mieszkaniu musi utrzymywać porządek.
Jej przyjaciółka Melanie ma inne problemy. Rodzice twierdzą, że za mało uczy się do szkoły. "Dlaczego mam uczyć się na kartkówkę? I tak dostanę czwórkę", mówi Melanie. Rodziców to denerwuje, ale Melanie jest uparta. "Nienawidzę być pod presją" - mówi. Tematem dyskusji są także wyjścia. "Często wychodzę z przyjaciółmi. Oni mogą zostawać poza domem do trzeciej lub czwartej w nocy. Moi rodzice odbierają mnie najpóźniej o drugiej. Dostaję szału" - opowiada uczennica. O wyjścia nieustannie kłóci się z mamą. Melanie mówi: "W wieku 18 lat będę przebywać poza domem tak długo, ile zechcę."
A Benjamin? "Kiedy przegapię tramwaj lub się spóźnię - dzwonię." Tak umówił się ze swoją mamą. Uczeń rozumie, że się martwi. Benjamin nie może jednak zrozumieć, dlaczego mama zabrania mu tatuaży i piercingu. "Wielu moich przyjaciół już to zrobiło i wyglądają świetnie!" Ma dopiero 16 lat i bez zgody mamy nic nie może zrobić, tak powiedziano mu salonie tatuażu. Benjamin oszczędza teraz pieniądze i zastanawia się, jak może przekonać mamę, że tatuaże i piercing są bezpieczne i wcale nie takie złe. Może pomogą lepsze oceny w szkole?
"Z kieszonkowego mogę kupować sobie to, co chcę" - mówi Andreas. Także ubrania. Są to przede wszystkim szerokie spodnie, których krok wisi do kolan. Tych spodni nie może jednak znieść jego mama. "Chłopaku, ubierz chociaż raz coś innego" - powtarza w kółko. Andreas ignoruje jej prośbę. "To mój styl" - mówi. Mama nie bierze tego na poważnie. "Nie wychodzę z nim z domu" - mówi czasami. Andreas śmieje się z tego, ponieważ do dziś nic takiego się nie wydarzyło.
Aleksandra Baran
Nauczycielka języka niemieckiego
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

