- Mach die Betten! (Pościel łóżka!)
- Ich? Warum ich? Du sollst doch die Betten machen! (Ja? Dlaczego ja? To przecież ty powinnaś pościelić łózka!)

- Putz das Fahrrad! (Umyj rower!)
- Ich? Warum ich? Du sollst doch das Fahrrad putzen! (Ja? Dlaczego ja? To przecież ty powinnaś umyć rower!) 

- Koch Spaghetti! (Ugotuj spaghetti!)
- Ich? Warum ich? Du sollst doch Spaghetti kochen! (Ja? Dlaczego ja? To przecież ty powinnaś ugotować spaghetti!)

- Kauf die Brötchen! (Kup bułki!)
- Ich? Warum ich? Du sollst doch die Brötchen kaufen! (Ja? Dlaczego ja? To przecież ty powinnaś kupić bułki!)

- Spül das Geschirr! (Pozmywaj naczynia!)
- Ich? Warum ich? Du sollst doch das Geschirr spülen. (Ja? Dlaczego ja? To przecież ty powinieneś pozmywać naczynia!)

- Saug Staub! (Odkurz!)
- Ich? Warum ich? Du sollst doch Staub saugen. (Ja? Dlaczego ja? To przecież ty powinieneś odkurzyć!)

- Gieß die Blumen! (Podlej kwiatki!)
- Ich? Warum ich? Du sollst doch die Blumen gießen! (Ja? Dlaczego ja? To przecież ty powinieneś podlać kwiatki!)

- Wasch das Auto! (Umyj samochód!)
- Ich? Warum ich? Du sollst doch das Auto waschen! (Ja? Dlaczego ja? To przecież ty powinieneś umyć samochód!)

 

Tryb rozkazujący dla drugiej osoby liczby pojedynczej tworzymy przez pozbycie się zaimka osobowego (du) oraz końcówki czasownika -(e)st, zarówno w czasownikach regularnych, jak i nieregularnych. Czasowniki, które podczas odmiany otrzymują przegłos, tracą go w trybie rozkazującym. Przykładowo:

• Hör! - Słuchaj! 
• Mach! - Rób! 
• Schreib! - Pisz!
• Komm! - Chodź! 
• Geh! - Idź!
• Hilf! - Pomóż! 
• Fahr! - Jedź! 
• Iss! - Jedz!