Tryb rozkazujący drugiej osoby liczby pojedynczej charakteryzuje brak zaimka osobowego (du) oraz końcówki czasownika -(e)st, zarówno w czasownikach regularnych, jak i nieregularnych. Jeżeli temat czasownika kończy się na -t, -d, -m, -n, przeważnie dodajemy do niego końcówkę -e. Czasowniki, które podczas odmiany otrzymują przegłos, tracą go w trybie rozkazującym. 

Przykłady:

• Mach Hausaufgaben! (Odrabiaj zadania domowe!) 
• Trink mehr Mineralwasser! (Pij więcej wody mineralnej!)
• Steh früher auf! (Wstawaj wcześniej!)  
• Öffne das Fenster! (Otwórz okno!) 

---

 

- Was machst du gerade? (Co teraz robisz?)
- Ich schreibe einen Brief. (Piszę list.)
- Ach, lass das! Schick lieber eine SMS! (A, zostaw to! Lepiej wyślij SMS!)