1. B.

Myślę, że nie mam najlepszego przyjaciela, ale dużo przyjaciół, są to jednak tylko chłopaki. Niektórych widuję codziennie w szkole lub na treningu koszykówki, innych dość rzadko. Kiedy jednak ich potrzebuję, są dla mnie zawsze, pomagają mi bez żadnego "ale" i uważnie słuchają. Odnoszę wrażenie, że dziewczyny wolą paplać niż słuchać. Zakochałem się już kilka razy i teraz mam dziewczynę, mogę jednak powiedzieć, że raczej jesteśmy razem, ale nie jesteśmy przyjaciółmi. Może nie jest tą jedyną, ponieważ nasze zainteresowania są dość odmienne. 

2. C.

Nie interesuję się chłopakami. Są głupi, często agresywni i zawsze chcą ze sobą konkurować. Moja najlepsza przyjaciółka ma na imię Tara. Znamy się od podstawówki. Niestety chodzi do innego gimnazjum, ale spotykamy się raz w tygodniu, a nawet częściej. Tara jest bardzo wesoła, zawsze potrafi mnie rozbawić. Zawsze ma ochotę coś działać, np. chodzić do kina, tańczyć lub robić zakupy. Nigdy się z nią nie nudzę. Mogę nosić jej ubrania, wszystkiego chętnie mi pożycza, nawet pieniędzy. Sądzę, że z jakimś chłopakiem nie byłoby to możliwe.

3. A. 

Sądzę, że nasze nastawienie do miłości i przyjaźni zmienia się wielokrotnie z wiekiem. W dzieciństwie liczą się przyjaciele i przyjaźń, obojętne, czy chłopcy czy dziewczyny. W młodości nagle bardzo ważna staje się miłość. Ale często jest się tak zakochanym, że nie można się ze sobą zaprzyjaźnić. Jako młody człowiek byłem bardzo namiętny. Jako dorosły niestety nie miałem tak dużo czasu zarówno na miłość, jak i na przyjaźń. Teraz, w starszym wieku, na szczęście jest inaczej. Mój najlepszy przyjaciel to moja żona. Jej zdanie jest dla mnie szczególnie ważne, ponieważ jest mądrym człowiekiem. Zna mnie, rozumie mnie, mimo to mnie akceptuje.