PRZECZYTAJ! To ułatwi Ci zrozumienie rozwiązania i pracę nad tym zadaniem.

Dyftong, inaczej dwugłoska, występuje, gdy dwie samogłoski są wymawiane w jednej sylabie, ma miejsce wtedy, gdy dwie samogłoski łączą się w następujący sposób:

• mocna (a, e, o) + słaba (i, u), np. cau-sa
• słaba (i, u) + mocna (a, e, o), np. cie-lo
• słaba (i, u) + słaba (i, u), np. ciu-dad.

Hiato, inaczej rozziew, występuje, gdy dwie samogłoski są wymawiane w różnych sylabach. W wielu wyrazach wskazuje na niego akcent, bez którego samogłoski tworzyłyby dyftong.

• dwie takie same samogłoski (aa, ee, ii, oo, uu) np. co - or - di - na
• dwie różne samogłoski mocne (ae, ao, ea, eo, oa, oe) np. fe - o
• mocna (a, e, o) + słaba akcentowana (í, ú), np. : ca-í
• słaba akcentowana (í, ú) + mocna (a, e, o), np. sen-tí-a.

Uwaga: Litera h nie przeszkadza w tworzeniu się rozziewu ani dyftongu, np. búho -> bú-ho.

Wyrazy kończące się na "uí" zwykle tworzą rozziew, czyli sytuację, w której dwie samogłoski obok siebie należą do różnych sylab. To akcent pisemny wskazuje na poprawny sposób artykulacji i akcentowania, np. construí -> con-stru-í.