PRZECZYTAJ! To ułatwi Ci zrozumienie rozwiązania i pracę nad tym zadaniem.

Akcent w języku hiszpańskim odgrywa dużą rolę, słowo nabiera innego znaczenia:

• mí - mnie, mi (zaimek osobowy akcentowany)
  mi - mój, moja (zaimek dzierżawczy)
• tú - ty (zaimek osobowy)
  tu - twój, twoja (zaimek dzierżawczy)
• sí - tak (partykuła wyrażająca twierdzącą odpowiedź na pytanie)
  si - jeśli (spójnik wprowadzający zdanie podrzędne określające warunek, od którego spełnienia zależy to, o czym jest mowa w zdaniu nadrzędnym)
• sé - odmieniony czasownik saber (wiedzieć)
  se - zaimek osobowy
• sí - tak
  si - jeśli
• mas - ale
  más - więcej, bardziej

Przyimek DE pełni funkcję dopełniacza, przykładowo kiedy określamy przynależność do kogoś, np. la madre de Adam (mama Adama).

Zaimki pytajne:

• qué (co?)
• dónde (gdzie?)
• cómo (jak?)
• con quién (z kim?)
• cuándo (kiedy?)
• cuánto/a/s (ile?)

Uwaga! Zaimki pytajne zawsze są akcentowane, aby móc je odróżnić od zaimków względnych (que, cual, quien, etc.)

QUÉ (akcentowane) jest zaimkiem pytajnym, po którym występuje czasownik i ma znaczenie "co", natomiast, gdy po nim stoi rzeczownik, to tłumaczy się jako "jaki/jaka/jakie". Zaimek ten może występować zarówno w pytaniach bezpośrednich (między dwoma pytajnikami) jak i pośrednich (z kropką) oraz w zdaniach wykrzyknikowych. Przykładowo:

• ¿Qué quieres comer? (Co chcesz jeść?)
• No sé qué hacer. (Nie wiem, co robić.)
• ¡Qué guapa! (Jaka ładna!)

QUE (nieakcentowane) jest spójnikiem, który oznacza "że/który/która/które/którzy". Przykładowo:

• ¿Crees que hace calor? (Myślisz, że jest gorąco?)
• Me gustan las chicas que saben escuchar. (Podobają mi się dziewczyny, które potrafią słuchać.)