PRZECZYTAJ! To ułatwi Ci zrozumienie rozwiązania i pracę nad tym zadaniem.

Czas Futuro Imperfecto, zwany inaczej Futuro Simple, jest czasem przyszłym prostym trybu oznajmującego. Używamy go do mówienia o przewidywaniach, w wypowiedziach dotyczących przyszłości lub pogody oraz składając obietnice.

Posiada on te same końcówki dla każdej koniugacji (-AR, -ER, -IR) oraz nie dotyczą go ŻADNE oboczności samogłoskowe ani ortograficzne.

Aby utworzyć czasownik Futuro Imperfecto, wystarczy do tematu czasownika dodać odpowiednie końcówki zgodnie z zasadami koniugacji obowiązującymi w tym czasie.    

Czasowniki nieregularne:

Istnieją czasowniki, które nie pozostawiają pełnej formy bezokolicznika w czasie Futuro Imperfecto. Obierają one inne tematy, ale zachowują końcówki charakterystyczne dla tego czasu. Do wyjątków, uznawanych za czasowniki całkowicie nieregularne w czasie przyszłym prostym, należą przykładowo:

• decir (mówić) → diré
• haber (być, znajdować się) → habré
• caber (mieścić się) → cabré
• hacer (robić) → haré
• poder (móc) → podré
• poner (kłaść, stawiać) → pondré 
• valer (kosztować, mieć wartość) → valdré
• querer (chcieć) → querré
• saber (wiedzieć) → sabré 
• salir (wychodzić) → saldré 
• tener (mieć) → tendré 
• venir (przychodzić) → vendré

Czas Futuro Imperfecto służy między innymi do:

• wyrażania planów, np. La próxima semana visitaré a mis abuelos. (W przyszłym tygodniu odwiedzę dziadków.)
• składania obietnic, np. Te prometo que no le diré nada. (Obiecuję ci, że nic mu nie powiem.)
• wyrażania przypuszczeń, np. ¿Qué hora será? - Serán las dos.(Która to już może być godzina? - Pewnie będzie już jakaś 2.)
• opisu hipotetycznych sytuacji odnoszących się do teraźniejszości lub przyszłości, np. Mañana hará frío. (Jutro pewnie będzie zimno.)
• wyrażania przyszłych działań, które zależą od pewnego warunku. np. Si estoy cansado, me quedaré en casa. (Jeśli będę zmęczony, zostanę w domu.)