PRZECZYTAJ! To ułatwi Ci zrozumienie rozwiązania i pracę nad tym zadaniem. Czas Pretérito Perfecto Simple, in. Pretérito Indefinido to czas przeszły dokonany prosty, który służy do wyrażania czynności przeszłych i zakończonych, czyli takich, które nie mają powiązania z dniem aktualnym. Czas przeszły Pretérito Indefinido w języku hiszpańskim tworzymy przez dodanie do tematu czasownika odpowiednich końcówek. Końcówki dla II grupy czasowników (-ER) i III grupy czasowników (-IR) są takie same. Końcówki czasowników REGULARNYCH w czasie Pretérito Indefinido:   końcówka -AR końcówka -ER końcówka -IR yo -É -Í -Í tú -ASTE -ISTE -ISTE él / ella / usted -Ó -IÓ -IÓ nosotros / nosotras -AMOS -IMOS -IMOS vosotros / vosotras -ASTEIS -ISTEIS -ISTEIS ellos / ellas / ustedes -ARON -IERON  -IERON Czasowniki mogą gubić akcenty w całej odmianie, przykładowo: ver (widzieć): vi, viste, vio, vimos, visteis, vieron dar (dawać): di, diste, dio, dimos, disteis, dieron

 

Rozwiązanie kolejno:

• na koniec
• jakże
• nagle
• wtedy
• więc
• kiedy tylko
• natychmiast
• później
• Na szczęście

 

Tłumaczenie tekstów:

Lucía: To była bardzo intensywna podróż do Madrytu: w dwa dni zwiedziłyśmy Madryt Habsburgów (starą część miasta), stadion Santiago Bernabeu, park Retiro, a na koniec także Muzeum Prado. Jako że dotarłyśmy do muzeum dość późno, miałyśmy tylko dwie godziny na zwiedzanie, więc zobaczyłyśmy tylko sale poświęcone malarstwu hiszpańskiemu. Szybko straciłyśmy poczucie czasu, spacerując po salach, które stawały się coraz bardziej puste, podziwiając dzieła Velázqueza, Goi... Nagle zgasły światła: „Muzeum jest już zamknięte”, pomyślałyśmy przerażone i pobiegłyśmy w kierunku wyjścia, ale zgubiłyśmy się i dotarłyśmy tam dopiero po około dwudziestu minutach. I wtedy zobaczyłyśmy kilku ochroniarzy po drugiej stronie szklanych drzwi, krzyczałyśmy do nich, ale nas nie widzieli ani nie słyszeli... i odeszli.

Mateo: Pewnego dnia zobaczyłem bezdomnego mężczyznę obok mojego domu. Kiedy się do niego zbliżyłem, poprosił mnie o pieniądze. Nigdy nie noszę gotówki, więc zaproponowałem mu, że kupię coś do jedzenia w pobliskim barze. Wyszedłem z baru i kiedy tylko mnie zobaczył, natychmiast podszedł do mnie, wziął zupę, podziękował i zniknął. Później wróciłem do domu, włączyłem komputer i sięgnąłem po portfel, aby coś kupić przez Internet, ale nie mogłem znaleźć karty... Szukałem jej w plecaku, w kieszeniach, ale nigdzie jej nie było... "Zapłaciłem w barze kartą... Ktoś mi ją ukradł", pomyślałem.

Carmen: Pewnego dnia zapomniałam kluczy do domu i zdałam sobie z tego sprawę dużo później, po powrocie ze szkoły. "Nic się nie dzieje", pomyślałam, "sąsiadka z naprzeciwka ma komplet naszych kluczy, który jej kiedyś daliśmy". Na szczęście otworzyła drzwi i z uśmiechem podała mi klucze. Podziękowałam jej, poszłam do naszych drzwi i próbowałam je otworzyć, ale nie mogłam. "Przecież to nie są nasze klucze", powiedziałam cicho. Ponownie zadzwoniłam do drzwi sąsiadki, ale tym razem nikt nie odpowiedział. "Jakie to dziwne, przecież nie widziałam, żeby ktoś wychodził z domu..."

 

	VER	DAR
yo	vi	di
tú	viste	diste
él / ella / usted	vio	dio
nosotros / nosotras	vimos	dimos
vosotros / vosotras	visteis	disteis
ellos / ellas / ustedes	vieron	dieron