PRZECZYTAJ! To ułatwi Ci zrozumienie rozwiązania i pracę nad tym zadaniem.

Przymiotnik jest częścią mowy, która określa rzeczownik, ale, inaczej niż w polskim, najczęściej znajduje się po, a nie przed rzeczownikiem.

Przymiotnik zawsze musi dopasować się do rzeczownika, który określa - musi przyjąć jego liczbę i rodzaj.

Jeśli przymiotnik kończy się na -O, to jest rodzaju męskiego, a jeśli kończy się na -A, to odnosi się do rzeczowników rodzaju żeńskiego. Przykładowo: bajo (niski) -> baja (niska).

Czasem przymiotnik ma końcówkę -E i wówczas ma taką samą formę dla rodzaju żeńskiego i męskiego w liczbie pojedynczej. Przykładowo: alegre (wesoły/wesoła).

Tworzenie liczby mnogiej przymiotników:

Żeby stworzyć liczbę mnogą przymiotnika, który kończy się na samogłoskę, dodajemy do niego -S. Natomiast, jeśli przymiotnik kończy się na spółgłoskę, w liczbie mnogiej dodajemy do niego -ES.

• bajo -> bajos (niski -> niscy)
• gris -> grises (szary/szara -> szare)

Uwaga! W języku hiszpańskim przymiotniki określające kolory, które pochodzą od nazw kwiatów i owoców, tj. rosa (różowy) violeta (fioletowy), naranja (pomarańczowy), zazwyczaj nie odmieniają się przez rodzaj ani liczbę. Przykład: camisas naranja (pomarańczowe koszule).