Czasownik estar służy do określenia położenia.

 

Czasownik hay informuje nas o istnieniu rzeczy, osób lub miejsc, zaznacza, że znajdują się one w określonej przestrzeni, ale nie określa dokładnie ich położenia (do tego służy czasownik ESTAR). Zdania z HAY nie zawierają podmiotu, są bezosobowe.

Nigdy nie używa się hay z zaimkami określonymi el/la/los/las, ani zaimkami dzierżawczymi (mi/mis, tu/tus, su/sus, nuestro/-a/-os/-as, vuestro/-a/-os/-as), za to jest on stosowany z liczebnikami oraz z zaimkami nieokreślonymi (un/una/unos/unas).

 

Czasowniki estar i haber gdy mówimy o położeniu:

Miejsce + haber + (kto, co) osoba, rzecz, np. En la clase hay una señora. (W sali jest jakaś pani -> nie ważne kto, ważne, że ktoś tam jest.)

(Kto, co) osoba, rzecz + estar + (gdzie) miejsce, np. La señora está en la clase. (Ta pani jest w klasie. -> Znana nam osoba jest w klasie.)

(miejsce + haber + rzeczownik nieokreślony), np. En la cocina hay un zumo. (W kuchni jest jakiś/jeden sok.)

(rzeczownik określony/osoba + estar + miejsce), np. El zumo está en la cocina. (Konkretny sok znajduje się w kuchni.)

---

 

Rozwiązanie:

1. (przykład)
2. está (Mój plecak znajduje się pod stołem.)
3. hay (Na tablicy wisi bardzo ładny rysunek.)