Czasownik llamarse to czasownik regularny oraz zwrotny. 

Zaimki zwrotne służą do zaznaczenia, że czynność opisywana przez czasownik odnosi się do samego wykonawcy czynności. Na przykład, można czesać - peinar np. dziecko albo zwierzę, ale można też czesać się samemu, czyli peinarse. Końcówka "se" jest zaimkiem zwrotnym (się i siebie w języku polskim).

W języku polskim zaimek zwrotny ma jedną formę dla wszystkich osób: się i siebie, natomiast w języku hiszpańskim zaimek zwrotny "se" odmienia się odpowiednio przez osoby: me, te, se, nos, os, se.

 

Czasownik ser (być) jest całkowicie nieregularny: soy, eres, es, somos, sois, son.

 

Czasownik tener (mieć) to czasownik z podwójną nieregularnością. Charakteryzuje się tzw. obocznościami E:IE , to znaczy, że następuje wymiana samogłoski "E" na zestaw dwóch innych samogłosek "IE", ale wyłącznie w trzech osobach liczby pojedynczej i trzeciej osoby liczby mnogiej i dodatkowo jest nieregularny w pierwszej osobie liczy pojedynczej. Osoby nosotros i vosotros odmieniamy regularnie: tengo, tienes, tiene, tenemos, tenéis, tienen.

 

 Tworzenie rzeczowników i narodowości z rodzaju męskiego na żeński:

• zakończone na "o" -> zamieniają się na "a" np. polaco -> polaca (Polak, Polka)
• zakończone na "e" oraz "í" -> nie zmieniają swojej formy np. canadiense -> canadiense (Kanadyjczyk, Kanadyjka).
• zakończone na spółgłoski -> +a np. español -> española (Hiszpan, Hiszpanka)

Uwaga! Jeśli forma męska posiada akcent graficzny, wtedy forma żeńska go nie posiada, lecz wyraz w dalszym ciągu pada na tą samą sylabę, np. inglés -> inlglesa (Anglik -> Angielka).

 

Tworzenie liczby mnogiej:

Żeby stworzyć liczbę mnogą, do samogłoski, dodajemy -S.

Jeśli kończy się na spółgłoskę, w liczbie mnogiej dodajemy -ES.

Jeśli forma męska w liczbie pojedynczej posiada akcent graficzny, wyraz w liczbie mnogiej go nie posiada (zarówno w rodzaju męskim, jak i żeńskim), lecz wyraz w dalszym ciągu pada na tą samą sylabę, np. inglés -> inlgleses, inglesas (Anglik -> Anglicy, Angielki).

 

W odróżnieniu od języka polskiego, w języku hiszpańskim narodowości zapisujemy małą literą.

---

 

Rozwiązanie:

1. (przykład), Tengo, Soy, (przykład) (Nazywam się Marta. Mam 15 lat. Jestem z Polski. Jestem Polką.)