Czasownik costar (kosztować) to czasownik częściowo nieregularny. Charakteryzuje się tzw. obocznościami O:UE, to znaczy, że następuje wymiana samogłoski "O" na zestaw dwóch innych samogłosek: "UE", ale wyłącznie w trzech osobach liczby pojedynczej i trzeciej osoby liczby mnogiej. Osoby nosotros i vosotros odmieniamy regularnie: cuesto, cuestas cuesta, costamos, costáis, cuestan.

Czasownik costar dopasowuje się do liczby rzeczownika:

• Jak rzeczownik jest w liczbie pojedynczej -> cuesta
• Jak rzeczownik jest w liczbie mnogiej -> cuestan

 

Czasownik ser (być) jest całkowicie nieregularny: soy, eres, es, somos, sois, son.

 

Struktury porównawcze z przymiotnikami:

• más + przymiotnik + que (bardziej ... niż)
• menos + przymiotnik + que (mniej ... niż)
• tan + przymiotnik + como (tak ... jak)

Przykład: Ana es menos alta que Adam. (Ana jest niższa niż Adam.)

 

Przymiotnik dopasowuje się do rzeczownika, a zatem przyjmuje jego liczbę i rodzaj.

Przykład: Una camisa blanca. (Biała koszula.)

 

Tworzenie liczby mnogiej przymiotników:

Żeby stworzyć liczbę mnogą przymiotnika, który kończy się na samogłoskę, dodajemy do niego -S. Natomiast, jeśli przymiotnik kończy się na spółgłoskę, w liczbie mnogiej dodajemy do niego -ES.

Przykład: Unas camisas blancas. (Białe koszule.)

---

 

Rozwiązanie kolejno:

1. cuesta, barata,