Forma nieosobowa czasownika haber, czyli hay (jest, znajduje się/są znajdują się) informuje nas o istnieniu rzeczy, osób lub miejsc, zaznacza, że znajdują się one w określonej przestrzeni, ale nie określa dokładnie ich położenia (do tego służy czasownik estar).

Nigdy nie używa się hay z zaimkami określonymi el/la/los/las, ani zaimkami dzierżawczymi (mi/mis, tu/tus, su/sus, nuestro/-a/-os/-as, vuestro/-a/-os/-as), za to jest on stosowany z liczebnikami oraz z zaimkami nieokreślonymi (un/una/unos/unas).

Przykład: En la mesa hay tres libros. (Na stole są trzy książki.)

---

 

Rozwiązanie:

En la mochila de Nico hay cinco rotuladores, también hay gafas, auriculares, seis cuadernos, un lápiz, dos bolígrafos, tijeras, goma, móvil, estuche y dos carpetas.

(W plecaku Nico jest pięć markerów, są też okulary, słuchawki, sześć zeszytów, ołówek, dwa długopisy, nożyczki, gumka, telefon komórkowy, piórnik i dwie teczki.)