Zaimki dzierżawcze informują do kogo należy dana rzecz lub mówią o relacji/pokrewieństwie.

 

Zaimki dzierżawcze nieakcentowane używane są przed rzeczownikiem.

• mi (mój / moja)
• tu (twój / twoja)
• su (jego / jej)

Mają taką samą formę dla rodzaju męskiego i żeńskiego z wyjątkiem form nuestro (nasz) i vuestro (wasz), które posiadają również formę żeńską nuestra (nasza) i vuestra (wasza).

Liczbę mnogą tworzymy przez dodanie -S do form liczby pojedynczej. 

Zaimek su/s może odnosić się do różnych posiadaczy (es de él / ella / ellos / ellas / usted / ustedes).

 

Zaimki dzierżawcze akcentowane najczęściej występują samodzielnie z czasownikiem ser lub po rzeczowniku (z odpowiednim rodzajnikiem), aby zastąpić wiadomy wyraz w zdaniu.

Zaimki suyo/a/s mogą odnosić się do różnych posiadaczy (es de él / ella / ellos / ellas / usted / ustedes).

Liczbę mnogą tworzymy przez dodanie -S do form liczby pojedynczej.

	LICZBA POJEDYNCZA Rodzaj męski	LICZBA POJEDYNCZA Rodzaj żeński	LICZBA MNOGA Rodzaj męski	LICZBA MNOGA Rodzaj żeński
De mí	mío	mía	míos	mías
De ti	tuyo	tuya	tuyos	tuyas
De él / ella / usted	suyo	suya	suyos	suyas
De nosotros / nosotras	nuestro	nuestra	nuestros	nuestras
De vosotros / vosotras	vuestro	vuestra	vuestros	vuestras
De ellos / ellas / ustedes	suyo	suya	suyos	suyas

 

Uwaga! Zaimek dzierżawczy ma taki sam rodzaj i liczbę jak rzeczownik określający posiadaną rzecz lub osobę. -> Zaimek zawsze dopasowuje się do rzeczownika, a nie do osoby.

---

 

Rozwiązanie kolejno:

1. tu, mío (To twoja myszka? - Tak, jasne, jest moja.)