Zaimki mucho i poco mają ten sam rodzaj i liczbę co rzeczowniki, do których się odnosi i stoją w zdaniu po czasowniku oraz przed rzeczownikiem - te zaimki dopasowują się zawsze do rodzajnika rzeczownika. Z kolei przysłówek miary muy jest nieodmienny i stoi w zdaniu przed przymiotnikiem lub przysłówkiem.

Przykłady:

• Hay muchas chicas. (Jest wiele dziewcząt.)
• Hay pocos chicos. (Jest mało chłopaków.)
• Es muy guapa. (Jest bardzo ładna.)

---

 

Uzupełnij opisy domu Silvii używając przy tym przysłówka muy oraz zaimków mucho/a/os/as i poco/a/os/as.

 

Rozwiązanie kolejno:

1. muy, muchas, muchos (Moja sypialnia jest bardzo przestronna i jasna. Dekoracji nie ma wiele, ale mam sporo kolorowych dodatków na ścianie.)