Czasu Presente de Indicativo używamy gdy mówimy o czynnościach zwyczajowych i powtarzających się.
Czas Pretérito Perfecto służy do wyrażania czynności przeszłych i zakończonych, zrealizowanych w okresie, który dla mówiącego jest jeszcze otwarty i połączony z dniem aktualnym, do dziś widoczne są skutki.
Czas przeszły Pretérito Perfecto tworzymy przez dodanie nieodmiennej formy Participio Pasado (imiesłowu czasu przeszłego) czasownika głównego do czasownika posiłkowego haber (mieć) odmienionego w czasie teraźniejszym Presente de Indicativo.
Aby utworzyć formę Participio Pasado, wystarczy do tematu czasownika dodać końcówkę -ADO (dla czasowników I grupy, kończących się na -AR) lub końcówkę -IDO (dla czasowników II i III grupy, kończących się na -ER i -IR):
cantar (śpiewać) -> cantado
beber (pić) -> bebido
vivir (żyć) -> vivido
haber w Presente de Indicativo + Participio Pasado czasownika głównego = Pretérito Perfecto
| HABER | Przykładowe imiesłowy | |
| yo | he | cantado, bebido, vivido |
| tú | has | cantado, bebido, vivido |
| él, ella, Usted | ha | cantado, bebido, vivido |
| nosotros/as | hemos | cantado, bebido, vivido |
| vosotros/as | habéis | cantado, bebido, vivido |
| Ellos, ellas, Ustedes | han | cantado, bebido, vivido |
Kiedy litera "I" w końcówce imiesłowu -ido poprzedzona jest samogłoską "a" , "e" lub "o", stawiamy nad nią akcent graficzny:
- caer (upadać) -> caído
- leer (czytać) -> leído
- oír (słyszeć) -> oído
Uwaga! Nieregularna forma Participio Pasado:
- abrir (otwierać) → abierto
- cubrir (przykrywać) → cubierto
- decir (powiedzieć) → dicho
- escribir (pisać) → escrito
- hacer (robić) → hecho
- morir (umierać) → muerto
- poner (kłaść) → puesto
- resolver (rozwiązywać) → resuelto
- romper (łamać) → roto
- ver (widzieć) → visto
- volver (wracać) → vuelto
Zaimki nieokreślone, nieodmienne:
- algo (coś)
- nada (nic)
- alguien (ktoś)
- nadie (nikt)
Zaimki nieokreślone algo oraz nada używamy odnosząc się jedynie do rzeczy i nie towarzyszy im rzeczownik.
Zaimki nieokreślone alguien oraz nadie używamy odnosząc się jedynie do osób.
Z zaimkami algo oraz nada używa się przyimka DE z niepoliczalnymi rzeczownikami lub częściami domu. Przykłady:
- No tiene nada de dinero. (W ogóle nie ma pieniędzy.)
- En la nevera hay algo de leche. (W lodówce jest trochę mleka.)
Zaimki nieokreślone, odmienne:
- alguno/a/s - jakiś, jakaś, jacyś, jakieś
- ninguno/a - żaden, żadna, żadni, żadne
Stosuje się je z rzeczownikami (pełnią funkcję przydawki) lub zamiast rzeczownika.
Zawsze zgadzają się w liczbie i rodzaju z rzeczownikiem, do którego się odnoszą.
Uwaga! Gdy zaimek alguno lub ninguno stoi przed rzeczownikiem rodzaju męskiego w liczbie pojedynczej, to skracają się one do formy algún i ningún. Natomiast gdy zastępuje rzeczownik lub pojawia się po nim to ma pełną formę.
Przykłady:
- ¿Tienes algún libro? - Sí, tengo alguno. (Masz jakąś książkę? - Tak, jakąś mam.)
- No tengo ningún bolígrafo, ¿tú lo tienes? - No, no tengo ninguno. (Nie mam żadnego długopisu, ty masz? - Nie, nie mam żadnego.)
Podkreśl właściwą opcję.
Rozwiązanie:
- d (Wskaż czynność, która nie jest ryzykowna: zakwaterowanie się w jakimś miejscu)
- c (Mój przyjaciel skakał na spadochronie.)
Treść dostępna tylko dla użytkowników z aktywnym Premium
Treść dostępna tylko dla użytkowników z aktywnym Premium
Opracowania zadań z ponad 3000 podręczników – przygotowane przez nauczycieli
Ponad 100 kursów wideo do sprawdzianów, E8 i matury
Odrabiak Pro – interaktywna nauka z każdym szkolnym podręcznikiem
Gotowe notatki, tablice edukacyjne i sprawdziany
Arleta Piekarska
Nauczycielka języka hiszpańskiego
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

