Czas Futuro Imperfecto, zwany inaczej Futuro Simple, jest czasem przyszłym prostym trybu oznajmującego. Używamy go do mówienia o przewidywaniach, w wypowiedziach dotyczących przyszłości lub pogody oraz składając obietnice.

Posiada on te same końcówki dla każdej koniugacji (-AR, -ER, -IR) oraz nie dotyczą go ŻADNE oboczności samogłoskowe ani ortograficzne.

Aby utworzyć czasownik Futuro Imperfecto, wystarczy do tematu czasownika dodać odpowiednie końcówki zgodnie z zasadami koniugacji obowiązującymi w tym czasie.    

	-AR / -ER / -IR
yo	-É
tú	-ÁS
él, ella, usted	-Á
nosotros, nosotras	-EMOS
vosotros, vosotras	-ÉIS
ellos, ellas, ustedes	-ÁN

 

Istnieją czasowniki, które nie pozostawiają pełnej formy bezokolicznika w czasie Futuro Imperfecto. Obierają one inne tematy, ale zachowują końcówki charakterystyczne dla tego czasu. Do wyjątków, uznawanych za czasowniki całkowicie nieregularne w czasie przyszłym prostym, należą przykładowo:

• decir (mówić) → diré
• haber (być, znajdować się) → habré
• caber (mieścić się) → cabré
• hacer (robić) → haré
• poder (móc) → podré
• poner (kłaść, stawiać) → pondré 
• valer (kosztować, mieć wartość) → valdré
• querer (chcieć) → querré
• saber (wiedzieć) → sabré 
• salir (wychodzić) → saldré 
• tener (mieć) → tendré 
• venir (przychodzić) → vendré

 

Czas Futuro Imperfecto służy również do wyrażania niepewności, przypuszczenia i prawdopodobieństwa.

• ¿Qué hora será? (Która to już może być godzina?)
  • Serán las dos. (Nie wiem, będzie już jakaś 2.)

 

Zdania warunkowe I typu wyrażają warunek rzeczywisty, możliwy do spełnienia w teraźniejszości lub przyszłości.

Si + Presente de Indicativo + Futuro Imperfecto, np. Si estoy cansado, me quedaré en casa. (Jeśli będę zmęczony, zostanę w domu.)