Czas Pretérito Perfecto służy do wyrażania czynności przeszłych i zakończonych, zrealizowanych w okresie, który dla mówiącego jest jeszcze otwarty i połączony z dniem aktualnym, do dziś widoczne są skutki.

Czas przeszły Pretérito Perfecto tworzymy przez dodanie nieodmiennej formy Participio Pasado (imiesłowu czasu przeszłego) czasownika głównego do czasownika posiłkowego haber (mieć) odmienionego w czasie teraźniejszym Presente de Indicativo. 

Aby utworzyć formę Participio Pasado, wystarczy do tematu czasownika dodać końcówkę -ADO (dla czasowników I grupy, kończących się na -AR) lub końcówkę -IDO (dla czasowników II i III grupy, kończących się na -ER i -IR):

cantar (śpiewać) -> cantado
beber (pić) -> bebido
vivir (żyć) -> vivido

haber w Presente de Indicativo + Participio Pasado czasownika głównego = Pretérito Perfecto

	HABER	Przykładowe imiesłowy
yo	he	cantado, bebido, vivido
tú	has	cantado, bebido, vivido
él, ella, Usted	ha	cantado, bebido, vivido
nosotros/as	hemos	cantado, bebido, vivido
vosotros/as	habéis	cantado, bebido, vivido
Ellos, ellas, Ustedes	han	cantado, bebido, vivido

Uwaga! Nieregularna forma Participio Pasado:

• abrir (otwierać) → abierto
• cubrir (przykrywać) → cubierto
• decir (powiedzieć) → dicho
• escribir (pisać) → escrito
• hacer (robić) → hecho
• morir (umierać) → muerto
• poner (kłaść) → puesto
• resolver (rozwiązywać) → resuelto
• romper (łamać) → roto
• ver (widzieć) → visto
• volver (wracać) → vuelto

 

W czasie Pretérito Perfecto często pojawiają się następujące wyrazy:

• ya (już) -> Używamy, gdy czynność została już wykonana.
• todavía / aún no (jeszcze nie) -> Używamy, gdy czynność nie została jeszcze wykonana.

 

Zaimki nieokreślone, nieodmienne:

• algo (coś)
• nada (nic)
• alguien (ktoś)
• nadie (nikt)

Zaimki nieokreślone algo oraz nada używamy odnosząc się jedynie do rzeczy i nie towarzyszy im rzeczownik.

Zaimki nieokreślone alguien oraz nadie używamy odnosząc się jedynie do osób.

 

Zaimki nieokreślone, odmienne:

• alguno/a/s - jakiś, jakaś, jacyś, jakieś
• ninguno/a - żaden, żadna, żadni, żadne

Stosuje się je z rzeczownikami (pełnią funkcję przydawki) lub zamiast rzeczownika.

Zawsze zgadzają się w liczbie i rodzaju z rzeczownikiem, do którego się odnoszą.

Uwaga! Gdy zaimek alguno lub ninguno stoi przed rzeczownikiem rodzaju męskiego w liczbie pojedynczej, to skracają się one do formy algún i ningún. Natomiast gdy zastępuje rzeczownik lub pojawia się po nim to ma pełną formę.

Przykłady:

• ¿Tienes algún libro? - Sí, tengo alguno. (Masz jakąś książkę? - Tak, jakąś mam.)
• No tengo ningún bolígrafo, ¿tú lo tienes? - No, no tengo ninguno. (Nie mam żadnego długopisu, ty masz? - Nie, nie mam żadnego.)

 

Zwrot es que używamy do wymówek, żeby się usprawiedliwić, wyjaśnić powód odrzucenia czyjejś propozycji lub wykonania przysługi.

• Lo siento, es que no me siento bien. (Przykro mi, chodzi o to/rzecz w tym, że źle się czuję.)
• Perdona, no puedo salir, es que me duele la cabeza. (Przepraszam, nie mogę wyjść, bo boli mnie głowa.)