PRZECZYTAJ! To ułatwi Ci zrozumienie rozwiązania i pracę nad tym zadaniem.

 Czas Futuro Imperfecto, zwany inaczej Futuro Simple, jest czasem przyszłym prostym trybu oznajmującego. Używamy go do mówienia o przewidywaniach, w wypowiedziach dotyczących przyszłości lub pogody oraz składając obietnice.

Posiada on te same końcówki dla każdej koniugacji (-AR, -ER, -IR) oraz nie dotyczą go ŻADNE oboczności samogłoskowe ani ortograficzne.

Aby utworzyć czasownik Futuro Imperfecto, wystarczy do tematu czasownika dodać odpowiednie końcówki zgodnie z zasadami koniugacji obowiązującymi w tym czasie.    

Czasowniki nieregularne:

Istnieją czasowniki, które nie pozostawiają pełnej formy bezokolicznika w czasie Futuro Imperfecto. Obierają one inne tematy, ale zachowują końcówki charakterystyczne dla tego czasu. Do wyjątków, uznawanych za czasowniki całkowicie nieregularne w czasie przyszłym prostym, należą przykładowo:

• decir (mówić) → diré
• haber (być, znajdować się) → habré
• caber (mieścić się) → cabré
• hacer (robić) → haré
• poder (móc) → podré
• poner (kłaść, stawiać) → pondré 
• valer (kosztować, mieć wartość) → valdré
• querer (chcieć) → querré
• saber (wiedzieć) → sabré 
• salir (wychodzić) → saldré 
• tener (mieć) → tendré 
• venir (przychodzić) → vendré

Czas Futuro Imperfecto (przyszły prosty) służy również do wyrażania niepewności, przypuszczenia i prawdopodobieństwa. Zastępuje on wyrażenia typu: probablemente/posiblemente/seguramente/seguro que/supongo que itd.

Przykład:

• ¿Qué hora será? (Która to już będzie godzina?)
  • La verdad es que no sé... Serán las dos. (Nie wiem, będzie już jakaś 2.)