Aby utworzyć przymiotnik lub rzeczownik w rodzaju żeńskim, najczęściej dodaje się końcówkę -e do wyrazów w rodzaju męskim, np. content - contente (zadowolony-zadowolona); grand - grande (duży-duża); étudiant - étudiante (student - studentka).

Są jednak jeszcze inne zasady tworzenia rodzaju żeńskiego:

• Kiedy w rodzaju męskim słowo kończy się na -f, to w rodzaju żeńskim przybiera końcówkę -ve, np. neuf - neuve (nowy-nowa); veuf - veuve (wdowiec-wdowa).
• Kiedy w rodzaju męskim słowo kończy się na -er, to w rodzaju żeńskim przybiera końcówkę -ère, np. cher-chère (drogi-droga).
• Kiedy w rodzaju męskim słowo kończy się na -x, to w rodzaju żeńskim przybiera końcówkę -se, np. sérieux - sérieuse (poważny-poważna).
• Kiedy w rodzaju męskim słowo kończy się na spółgłoskę -n, -t lub -l, to w rodzaju żeńskim podwajamy ją i dopiero wtedy dodajemy końcówkę -e, np. italien-italienne (włoski-włoska); muet-muette (niemy-niema); pareil-pareille (podobny-podobna).

Niektóre przymiotniki mają formę uniwersalną, tzn. zarówno męską, jak i żeńską, np. timide (nieśmiały/nieśmiała), calme (spokojny/spokojna). Dotyczy to tych form, które kończą się na -e.

---

 

• grand (duży)
• beau (piękny)
• cher (drogi) 
• sale (brudny/a)
• rapide (szybki/a)
• lent (wolny)