1.1. E

(Bo Keïta naprawdę potrafił uchwycić osobowość tych, którzy mu pozowali.) 

 

1.2. C

(Kilka lat później, młody człowiek otworzył swoje własne studio w Bamako.)

 

1.3. B

(Za swoimi klientami stawia tkaninę, którą zmienia na przestrzeni lat.)

 

1.4. A

(Podczas tego okresu, zdjęcia Keïty stały się nieco zapomniane.)

 

Odrzucona odpowiedź: D. (Jest zbudowana chronologicznie, co pozwala nam śledzić ewolucję jego stylu.)

---

Tłumaczenie tekstu:

WIZJA KEÏTA

Przez długi czas w Afryce ludzie uważali, że nie należy dawać się fotografować. Sądzono, że jest to niebezpieczne: obiektyw może ukraść duszę. Wspaniałe czarno-białe portrety Seydou Keïta zdają się potwierdzać słuszność tego irracjonalnego przekonania. 1.1. Bo Keïta naprawdę potrafił uchwycić osobowość tych, którzy mu pozowali. To przez znajomość charakteru swoich modeli mógł oddać jak najlepiej ich wizerunek. Przynajmniej tak to tłumaczył w książce napisanej w 1977 roku.

Seydou Keïta został fotografem przez przypadek. Urodzony w 1921 roku w Bamako, ówczesnej stolicy Sudanu Francuskiego, nie uczęszczał do szkoły i pracował jako czeladnik stolarski. Pewnego dnia, gdy miał zaledwie 14 lat, wujek dał mu aparat Kodak Brownie. Sam nauczył się obsługiwać aparat, a później inni fotografowie amatorzy uczyli go jak wywoływać zdjęcia. 1.2. Kilka lat później, młody człowiek otworzył swoje własne studio w Bamako. Każdy przychodził do niego, by mieć zrobiony portret. Szybko stał się sławny w mieście i w całym kraju.

Jego technika fotograficzna jest bardzo prosta. Mówi się, że większość swoich zdjęć wykonał jednym ujęciem. To właśnie sztuka portretu jest dla Keïty kluczowa. Swoim klientom dostarcza akcesoria, które pozwalają im wyrazić swoją osobowość: europejskie garnitury, kapelusze, krawaty, biżuterię, pióra... 1.3. Za swoimi klientami stawia tkaninę, którą zmienia na przestrzeni lat. Jest to dobre odniesienie do datowania jego obrazów. Na początku używał narzut, potem kolejno innych kwiecistych tkanin, które tworzyły dziwną harmonię z kolorowymi ubraniami jego modelek.

Kiedy w 1960 roku francuski Sudan Francuski stał się niepodległym Mali, Keïta, na prośbę władz, zamknął swoje studio i został mianowany oficjalnym fotografem rządowym. Funkcję tę pełnił przez 15 lat, aż do przejścia na emeryturę. 1.4. Podczas tego okresu, zdjęcia Keïty stały się nieco zapomniane. Jednak w latach dziewięćdziesiątych jego prace zostały odkryte na nowo przez fotografkę Françoise Huguier i kolekcjonera André Mangin. Fotografie Seydou Keïta są obecnie znane na całym świecie. Keïta, niezwykła gwiazda afrykańskiej fotografii, ostatnie lata swojego życia spędził na podróżach, odbierając liczne nagrody w różnych krajach.