Au début du XIX^e siècle, les militaires britanniques de la Marine situés sur l'archipel des Bermudes se plaignaient de la chaleur des lieux avec leur uniforme. Ils obtinrent le droit de raccourcir leur pantalon au-dessus du genou. Mais pour conserver un caractère formel, l'uniforme devait se composer de chaussettes montantes, d'une cravate et d'une veste. La tenue deviendra au cours du XX^e siècle un élément du costume national. 

En dehors des militaires sous les tropiques, jusqu'aux années soixante, on permettait de porter le bermuda seulement aux enfants, aux jeunes et aux sportifs. L'assouplissement des codes vestimentaires après la guerre rendra le port de cet vêtement par un adulte plus commun. Considéré comme un vêtement de détente, on l'interdit encore souvent au travail...

---

tłumaczenie:

Na początku XIX wieku brytyjscy żołnierze marynarki wojennej znajdujący się na archipelagu Bermudów skarżyli się na swoje mundury w upale panującym w tych miejscach. Wywalczyli sobie prawo do skrócenia spodni powyżej kolan. Aby jednak zachować formalny charakter, mundur musiał składać się z podkolanówek, krawata i marynarki. Strój ten stanie się w XX wieku elementem stroju narodowego.

Poza wojskiem w tropikach, do lat 60. bermudy mogły być noszone tylko przez dzieci, młodzież i sportowców. Złagodzenie zasad ubioru po wojnie sprawi, że noszenie tego elementu garderoby przez osobę dorosłą stanie się bardziej powszechne. Uważany za element garderoby do odpoczywania, nadal często jest zabroniony w pracy...

 

---

uzasadnienie:

W języku francuskim istnieje czas literacki, używany do pisania powieści, opowiadań, tekstów historycznych i artykułów: le passé simple. Nie używamy go w języku mówionym, a w języku pisanym zastępuje le passé composé. Służy zatem do wyrażania czynności dokonanych, skończonych, które nie mają związku z teraźniejszością. 

Schemat tworzenia czasu passé simple: temat czasownika + końcówki, które podzielić można na 4 grupy. Schemat odmiany w passé simple przedstawiono na przykładzie czasowników: parler (mówić), finir (kończyć), perdre (zgubić) oraz recevoir (otrzymać). 

	czasowniki kończące się na -er (np. parler)		czasowniki kończące się na -ir oraz -re (np. finir, perdre)		czasowniki kończące się na -oir/e (np. pouvoir)
Je/J'	-ai	parlai	-is	finis / perdis	-us	pus
Tu	-as	parlas	-is	finis / perdis	-us	pus
Il/Elle/On	-a	parla	-it	finit /perdit	-ut	put
Nous	-âmes	parlâmes	-îmes	finîmes / perdîmes	-ûmes	pûmes
Vous	-âtes	parlâtes	-îtes	finîtes / perdîtes	-ûtes	pûtes
Ils/Elles	-èrent	parlèrent	-irent	finirent / perdirent	-urent	purent

 

Należy jednak pamiętać, że w tym czasie jest dość dużo wyjątków, czyli czasowników, które mają niestandardowe tematy, do których dodajemy końcówki:

• avoir (mieć) -> eu-, np. j'eus - miałem
• être (być) -> fu-, np. tu fus - byłeś
• boire (pić) -> bu-, np. il but - pił
• devoir (musieć) -> du-, np. elle dut - musiała
• lire (czytać) -> lu-, np. nous lûmes - czytaliśmy
• mettre (kłaść, położyć) -> mi-, np. vous mîtes - położyliście 
• mourir (umierać) -> mour-, np. ils moururent - umarli
• naître (rodzić się) -> naqu-, np. elles naquirent - urodziły się
• prendre (wziąć) -> pri-, np. je pris - wziąłem
• vivre (żyć) -> vécu-, np. tu vécus - żyłeś
• voir (widzieć) -> vi-, np. il vit - widział
• tenir (trzymać) -> tin-, np. nous tînmes - trzymaliśmy
• faire (robić) -> fi-, np. vous fîtes - zrobiliście

---

Czas przyszły Le futur simple używamy, aby mówić o czynnościach bardzo oddalonych w przyszłości, jakiś dalekich planach, np. Wrócę za miesiąc. - Je verrai dans un mois.; Kiedy będzie dorosły, zostanie strażakiem. - Quand il sera adulte, il deviendra pompier.

Ten czas służy też do wyrażania obietnic i postanowień, np. Będę się codziennie uczyć - Je étudierai tous les jours !; Jutro posprzątam pokój, obiecuję! - Je rangerai ma chambre demain, je promis !

Aby utworzyć ten czas, dodajemy do bezokolicznika odpowiednie końcówki, np. regarder -> je regarderai (obejrzę). W przypadku czasowników kończących się na -re, usuwamy ostatnią literę i wstawiamy końcówkę czasu futur simple w jej miejsce, np. attendre -> j'attendrai (zaczekam).

Końcówki czasu futur simple oraz przykładową odmianę czasownika regarder (oglądać) przedstawiono w tabelce. 

Je	-ai	regarderai
Tu	-as	regarderas
Il/Elle/On	-a	regardera
Nous	-ons	regarderons
Vous	-ez	regarderez
Ils/Elles	-ont	regarderont

 

Należy jednak pamiętać, że w tym czasie jest dość dużo wyjątków, czyli czasowników, które mają niestandardowe formy, do których dodajemy końcówki:

• devoir (musieć) -> devr-, np. je devrai - będę musieć
• recevoir (otrzymywać) -> recevr-, np. tu recevras - otrzymasz
• avoir (mieć) -> aur-, np. il aura - będzie miał
• être (być) -> ser-, np. elle sera - ona będzie
• aller (iść) -> ir-, np. on ira - pójdziemy
• envoyer (wysyłać) -> enverr-, np. nous enverrons - wyślemy
• faire (robić) -> fer-, np. vous ferez - zrobicie
• pouvoir (móc) -> pourr-, np. ils pourront - będą mogli
• savoir (wiedzieć) -> saur-, np. elles sauront - będą wiedziały
• venir (przybywać) -> viendr-, np. je viendrai - przybędę
• voir (widzieć) -> verr-, np. tu verras - widzisz
• vouloir (chcieć) -> voudr-, np. il voudra - będzie chciał
• tenir (trzymać) -> tiendr-, np. elle tiendra - będzie trzymała

---

Czas przeszły l'imparfait używany jest do wspominania oraz do opisywania okoliczności danej sytuacji w przeszłości, np. jak się wtedy czuliśmy czy jaka była pogoda, np. Il faisait beau. (Była ładna pogoda.), Nous étions malades. (Byliśmy chorzy.). Za jego pomocą wyrażamy też, jakie zwyczaje mieliśmy w przeszłości, np. Je me promenais comme d'habitude. (Jak zwykle spacerowałem.)

Aby utworzyć czas l'imparfait, należy wziąć temat czasownika (to, co pozostaje po odcięciu końcówki w czasie teraźniejszym czasownika w 1. osobie liczby mnogiej), a następnie dodać do niego odpowiednie końcówki, które przedstawiono w tabelce. W tabeli znajduje się także przykładowo odmieniony czasownik habiter (mieszkać).

Je	-ais	habitais
Tu	-ais	habitais
Il/Elle/On	-ait	habitait
Nous	-ions	habitions
Vous	-iez	habitiez
Ils/Elles	-aient	habitaient