Czas przeszły l'imparfait używany jest do wspominania oraz do opisywania okoliczności danej sytuacji w przeszłości, np. jak się wtedy czuliśmy czy jaka była pogoda, np. Il faisait beau. (Była ładna pogoda.), Nous étions malades. (Byliśmy chorzy.). Za jego pomocą wyrażamy też, jakie zwyczaje mieliśmy w przeszłości, np. Je me promenais comme d'habitude. (Jak zwykle spacerowałem.)

Aby utworzyć czas l'imparfait, należy wziąć temat czasownika (to, co pozostaje po odcięciu końcówki w czasie teraźniejszym czasownika w 1. osobie liczby mnogiej), a następnie dodać do niego odpowiednie końcówki, które przedstawiono w tabelce. W tabeli znajduje się także przykładowo odmieniony czasownik habiter (mieszkać).

Je	-ais	habitais
Tu	-ais	habitais
Il/Elle/On	-ait	habitait
Nous	-ions	habitions
Vous	-iez	habitiez
Ils/Elles	-aient	habitaient

---

Czas przeszły złożony le passé composé tworzy się za pomocą schematu: czasownik posiłkowy être/avoir w czasie teraźniejszym + imiesłów czasu przeszłego (participe passé). Używamy go do określenia konkretnych czynności w przeszłości oraz czynności w przeszłości, które następowały po sobie.

Czasownik être jest używany jako czasownik posiłkowy w le passé composé tylko dla czasowników zwrotnych (np. se laver - myć się, se marier - pobrać się) oraz kilku konkretnych tzw. czasowników ruchu:

• venir - przychodzić
• devenir - stawać się
• aller - iść, jechać
• rentrer - wracać
• rester - pozostawać
• arriver - przybyć
• partir - wyjeżdżać
• entrer - wchodzić
• sortir - wychodzić
• monter - wspinać się, wchodzić na górę
• descendre - schodzić
• passer - przejeżdżać, mijać
• tomber - spadać
• naître - rodzić się
• mourir - umierać

Dla wszystkich pozostałych czasowników, czasownikiem posiłkowym w le passé composé jest avoir.

Niektóre czasowniki mogą łączyć z oboma czasownikami posiłkowymi - będą zmieniały znaczenie, w zależności od tego, z którym się połączą. Do takich czasowników należą m.in. passer (mijać albo spędzić), monter (wsiąść lub wnieść coś).

---

Czas przyszły Le futur simple używamy, aby mówić o czynnościach bardzo oddalonych w przyszłości, jakiś dalekich planach, np. Wrócę za miesiąc. - Je verrai dans un mois.; Kiedy będzie dorosły, zostanie strażakiem. - Quand il sera adulte, il deviendra pompier.

Ten czas służy też do wyrażania obietnic i postanowień, np. Będę się codziennie uczyć - Je étudierai tous les jours !; Jutro posprzątam pokój, obiecuję! - Je rangerai ma chambre demain, je promis !

Aby utworzyć ten czas, dodajemy do bezokolicznika odpowiednie końcówki, np. regarder -> je regarderai (obejrzę). W przypadku czasowników kończących się na -re, usuwamy ostatnią literę i wstawiamy końcówkę czasu futur simple w jej miejsce, np. attendre -> j'attendrai (zaczekam).

Końcówki czasu futur simple oraz przykładową odmianę czasownika regarder (oglądać) przedstawiono w tabelce. 

Je	-ai	regarderai
Tu	-as	regarderas
Il/Elle/On	-a	regardera
Nous	-ons	regarderons
Vous	-ez	regarderez
Ils/Elles	-ont	regarderont

 

Należy jednak pamiętać, że w tym czasie jest dość dużo wyjątków, czyli czasowników, które mają niestandardowe formy, do których dodajemy końcówki:

• devoir (musieć) -> devr-, np. je devrai - będę musieć
• recevoir (otrzymywać) -> recevr-, np. tu recevras - otrzymasz
• avoir (mieć) -> aur-, np. il aura - będzie miał
• être (być) -> ser-, np. elle sera - ona będzie
• aller (iść) -> ir-, np. on ira - pójdziemy
• envoyer (wysyłać) -> enverr-, np. nous enverrons - wyślemy
• faire (robić) -> fer-, np. vous ferez - zrobicie
• pouvoir (móc) -> pourr-, np. ils pourront - będą mogli
• savoir (wiedzieć) -> saur-, np. elles sauront - będą wiedziały
• venir (przybywać) -> viendr-, np. je viendrai - przybędę
• voir (widzieć) -> verr-, np. tu verras - widzisz
• vouloir (chcieć) -> voudr-, np. il voudra - będzie chciał
• tenir (trzymać) -> tiendr-, np. elle tiendra - będzie trzymała

---

 

L'imparfait
	interdire (zabraniać)	suivre (śledzić)	dire (powiedzieć)	poursuivre (ścigać)
je/j'	interdisais	suivais	disais	poursuivais
tu	interdisais	suivais	disais	poursuivais
nous	interdisions