W tabelce przedstawiono, kiedy używamy czasu le passé composé, a kiedy l'imparfait. 

le passé composé

l'imparfait

1) Kiedy mówimy o konkretnych, jednostkowych sytuacjach (takich, które wydarzyły się jeden raz), np. Kiedyś zjadłem całe ciasto. - Un jour, j'ai mangé tout le gâteau.; Ktoś do mnie zadzwonił - Quelqu'un m'a appelé.    2) Kiedy mamy podany konkretny czas, datę lub przedział czasowy, w którym trwała dana czynność, np. Wczoraj poszedłem do szkoły - Hier, je suis allé à l'école.; Pracowałem od maja do lipca. - J'ai travaillé du mai au juillet.   3) Kiedy mówimy o sytuacjach zakończonych - jest to czas dokonany, np. Namalowałem obraz. - J'ai peint le tableau.; Przeczytałem książkę. - J'ai lu le livre.

1) Kiedy mówimy o stanach i warunkach (np. emocjonalnych, pogodowych), np. Było bardzo ciepło. - Il faisait très chaud.; Ona wydawała się być smutna. - Elle semblait triste.    2) Kiedy porównujemy przeszłość i teraźniejszość - bez dokładnego określenia czasu, np. Kiedyś ludzie spędzali dużo czasu razem. - Autrefois, les gens passaient beaucoup de temps ensemble.  Używamy go też, by opisać czynności, które się powtarzały, były regularne, np. Każdego ranka piłem kawę. - Tous les matins, je buvais du café.    3) Kiedy coś lub kogoś opisujemy - jest to czas niedokonany, np. Mój tata był bardzo mądry. - Mon père était très sage.; W parku było dużo ludzi. - Il y avait beaucoup de monde dans le parc.

---

 

Témoignage de Camille

Quand je suis arrivée à Paris pour faire mes études, j'ai décidé de me lancer en tant que babysitter, un travail qui me semblait idéal pour m'intégrer à la vie parisienne. Grâce aux heures de babysitting, j'ai appris énormément de choses et j'ai fait de très gros progrès au niveau de la patience et de l'organisation. Je dois dire que la patience n'était pas ma plus grande qualité, mais elle s'est développée au fur et à mesure des situations avec les enfants. Par exemple, j'ai dû m'adapter aux passions des enfants qui s'intéressaient aux animaux et aux planètes, même si c'était loin de mes propres centres d'intérêt. Je leur ai donné des conseils, j'ai géré les conflits ou encore j'ai pris des décisions liées au quotidien, ce qui me faisait peur avant. À chaque sortie de l'école, par exemple, il fallait savoir être attentif aux règles de sécurité sur le trajet, être positif et très utile en toute circonstance pour « motiver » cette petite troupe ! Avec les enfants, nous avions même développé le rituel « un trajet - une chanson » ! Je suis donc devenue musicienne. Avoir des enfants à charges implique aussi de grandes responsabilités. Avec Luc qui avait piano le mercredis, Jade piscine le vendredis et une semaine sur deux l'aide aux devoirs, je suis devenue une pro de l'organisation !

---

Tłumaczenie: Doświadczenie Camille

Kiedy przyjechałam do Paryża na studia, zdecydowałam się rozpocząć pracę jako opiekunka do dzieci, w pracy, która wydawała mi się idealna do połączenia z paryskim życiem. Dzięki wielu godzinom opieki nad dziećmi, nauczyłam się wielu rzeczy i zrobiłam duży postęp w zakresie cierpliwości i organizacji. Muszę przyznać, że cierpliwość nie była moją najmocniejszą stroną, ale rozwinęła się wraz z ilością czasu spędzonego z dziećmi. Na przykład musiałam dostosować się do hobby dzieci, które interesowały się zwierzętami i planetami, nawet jeśli było to dalekie od moich własnych zainteresowań. Udzielałam im rad, rozstrzygałam konflikty, a także podejmowałam decyzje związane z życiem codziennym, co wcześniej mnie przerażało. Wychodząc ze szkoły, trzeba było na przykład za każdym razem zwracać uwagę na reguły bezpieczeństwa drogowego, być pozytywną i pomocną w każdych okolicznościach, żeby „motywować” tę małą grupę! Rozwinęliśmy nawet z dziećmi rytuał „droga – piosenka”! Stałam się więc muzyczką. Posiadanie pod swoją opieką dzieci wiąże się też z wielką odpowiedzialnością. Z Luciem, który miał lekcje gry na pianinie w środy, basenem Jade w piątki i pomaganiem w lekcjach co dwa tygodnie, stałam się mistrzynią organizacji!